Niech CV będzie odpowiedzią na konkretną ofertę

Wasze CV powinno być przede wszystkim przemyślane, poukładane i najlepiej dopasowane do konkretnej oferty pracy. Warto przygotować sobie podstawową wersję CV, w którym zawarte są wszelkie informacje o waszym wykształceniu, doświadczeniu zawodowym, kursach, osiągnięciach i mocnych stronach. To będzie bardzo dobra baza, na której będziemy mogli pracować i którą będziemy mogli modyfikować na potrzeby konkretnych ofert pracy. Umieszczając w swoim CV różne informacje zastanówmy się czy są one niezbędne przyszłemu pracodawcy – stwórzmy CV, które będzie odpowiedzią na konkretne ogłoszenie. Jeśli pracodawca poszukuje osób z doświadczeniem w konkretnej dziedzinie, a Wy posiadacie takie kwalifikacje, zbudujcie swoje CV wokół właśnie tego konkretnego okresu/doświadczenia w waszej karierze zawodowej. W tym miejscu mamy dla was złotą radę od NDG – jeśli jesteście przedstawicielami medycznymi (z którymi współpracujemy najczęściej), pamiętajcie o uwzględnieniu specjalizacji w jakich pracowaliście.

Chronologia i porządek

Dobrą praktyką jest również prezentowanie swojego doświadczenia zawodowego oraz wykształcenia w odwróconej kolejności chronologicznej, zaczynając od ostatniej wykonywanej pracy. Zazwyczaj nasza ścieżka zawodowa rozpoczyna się od pracy, która ma niewiele wspólnego z aktualnym zawodem, warto więc prezentując siebie zaczynać od tego, co najlepsze i wskazać na obecne/ostatnie stanowisko, które udało nam się osiągnąć, pokonując kolejne szczeble rozwoju zawodowego.

Krótko i na temat

Starajmy się również po krótce opisać najważniejsze i najaktualniejsze stanowiska podając ich nazwy, nasz zakres obowiązków oraz nazwę pracodawcy. Jeśli zajmowaliśmy się w przeszłości czymś, co nie ma powiązania z aktualną ofertą pracy nie pozbywajmy się tej pozycji z CV, jednak nie opisujmy szczegółów tego stanowiska – sztuka stworzenia dobrego CV polega na zwróceniu uwagi rekrutera na to, co najbardziej istotne. Zasada „krótko i na temat” dotyczy również sekcji poświęconej szkoleniom i kursom. Jeśli mamy się czym pochwalić warto o tym wspomnieć, jednak pamiętajmy, że informacja o tym, że kandydat ukończył kurs płetwonurka, choć ciekawa, nie ma dla rekrutera istotnego znaczenia.

Diabeł tkwi w szczegółach

Nie zapominajmy również o elementach, które z pozoru mogą wydawać się mało istotne, ale mimo wszystko mówią nam dużo o kandydatach. Mamy tutaj na myśli małe rzeczy, które wpływają na ogólny obraz przyszłego pracownika, który już na etapie weryfikacji CV tworzymy się w głowie rekrutera. Każdy aplikujący powinien zadbać o estetykę dokumentu (ujednolicenie czcionki, interlinie, przejrzystość treści) czy wyeliminowanie literówek, błędów ortograficznych i stylistycznych. Wszystko to świadczy o tym, czy kandydat podchodzi poważnie i sumiennie do procesu rekrutacji – CV, tak jak mniej już dziś używana wizytówka, powinno być eleganckie, dopracowane i profesjonalne.

Powyższe odnosi się również do zdjęcia – nie jest ono wymagane, jednak jeśli decydujemy się na jego umieszczenie zróbmy to dobrze. Niech zdjęcie będzie profesjonalne i formalne, tak jak całe CV.

I na koniec pamiętajmy o tym, że CV powinno dotrzeć do pracodawcy najlepiej w formacie PDF (opisane imieniem i nazwiskiem), aby zagwarantować pracodawcy odczyt dokumentu w takiej formie w jakiej go przygotowaliśmy i wysłaliśmy – unikniemy efektu, kiedy tekst otworzony w innym programie tekstowym ulegnie zniekształceniu i cała nasza pracy pójdzie na marne.

Świadomość to połowa sukcesu

Jak widzicie, CV jest naszą wizytówką i nie można jej zlekceważyć. Każdy na pewno chciałby wywrzeć dobre pierwsze wrażenie po to, aby w morzu aplikacji zwrócić uwagę rekrutera właśnie na siebie. Przygotowanie CV potraktujcie zatem jako okazję do zdobycia przewagi nad innymi kandydatami jeszcze przed rozmową i poświęćcie chwilę na dopracowanie swojej „wizytówki” a na pewno nie pożałujecie!

The post O CV słów kilka first appeared on NDG.

Wypalenie zawodowe – wszyscy o nim słyszeli, ale czy mają świadomość czym tak naprawdę jest? Tematem zainteresowała się nawet Światowa Organizacja Zdrowia, a samo zjawisko wypalenia zawodowego określiła jako niekorzystne zjawisko zawodowe. Nie jest jednakże klasyfikowane jako stan medyczny, przynajmniej na czas oświadczenia wydanego przez WHO 28 maja 2019 roku.

Wypalenie występuje na skutek przewlekłego stresu w miejscu pracy, z którym pracownik nie jest sobie w stanie poradzić.

Jak się objawia?

• uczuciem wyczerpania, ograniczonych zapasów energii,
• zdystansowaniem się od swojej pracy, poczuciem cynizmu czy nawet negatywizmu w odniesieniu do swojej pracy,
• zmniejszeniem efektów swojej pracy

W Polsce tematem wypalenia zawodowego zajęła się Fundacja Slowlajf, która w 2014 roku przeprowadziła badania na ten temat. Wyniki badań pokazały, że problem ten dotyka 50% pracowników oraz ponad 70% firm. Jak widać wyniki nie napawają optymizmem.

Prezentujemy kilka praktycznych porad jak radzić sobie z problemem wypalenia zawodowego z perspektywy pracownika i pracodawcy.

Jak pracownik może sobie poradzić?

1. Urlop – wypalenie jest ściśle związane z przemęczeniem, kilka dni urlopu pozwoli nam odpocząć I zredukować stres.
2. Sport – w zdrowym ciele zdrowy duch, nie jest to tylko ładne hasło, z łatwością można znaleźć artykuły naukowe na temat pozytywnego wpływu aktywności fizycznej na samopoczucie ćwiczącego.
3. Zmień pracę – chociaż to ostateczność, to ostateczność czasami jest jedyną skuteczną opcją. Jeśli ktoś w pracy nie jest w stanie się odnaleźć a przy tym czuje, że po prostu się w niej marnuje – warto wtedy zmienić pracę.
4. Znalezienie hobby – wykonywanie jakiegoś zajęcia z pasją po pracy pozwoli skupić swoją uwagę na czymś innym, oderwać swoje myśli od stresującej pracy. Ponadto, wykonywana aktywność sprawia radość.
5. Poproś o pomoc – przełożonego bądź kolegę, ludzie niechętnie opowiadają o swoich problemach,jednak wykonanie tego trudnego kroku może rozwiązać nasz problem.
6. Pomoc specjalisty – istnieje ryzyko, że problem zakorzeniony jest głębiej i bez pomocy specjalisty się nie obejdzie, jeśli żadna z ww. porad nie działa, warto skorzystać z pomocy psychologa bądź terapeuty.

Co może zrobić pracodawca by pomóc?

1. Zaakceptować istnienie problemu i nie bagatelizować go.
2. Empatia – postawić się na miejscu pracownika, wyobrazić sobie z jakimi problemami się zmaga i spróbować znaleźć rozwiązanie z tej perspektywy.
3. Szkolenia – uczucie wypalenia powiązane jest zarówno z poczuciem braku rozwoju jak i stresem związanym z niewystarczającymi efektami wykonywanej pracy. W obu przypadkach, szkolenie pracownika może pomóc.
4. Docenienie – przełożeni robią to niewystarczająco często, ten mały gest może uświadomić pracownikowi, że jest dla firmy wartością. Ludzie w firmie to najcenniejsze aktywa, warto o nie zadbać, najprawdopodobniej przełoży się to na efektywność pracy.

The post Jak poradzić sobie z wypaleniem zawodowym? first appeared on NDG.

Oto zawody, które wymierają:

1. Pracownicy DTP
   Pracownik DTP to osoba, która na komputerze przygotowuje materiały do druku. Do 2028 roku przewidywany jest spadek ilości zatrudnionych pracowników o 4,46%. Sytuacja ta spowodowana jest rosnącym trendem digital. Coraz mniejszy popyt na druk tradycyjny może być wskazówką aby pracownicy DTP pomyśleli nad karierą grafika komputerowego?
2. Parkingowy
   Jesteśmy świadkami rewolucji pod względem automatyzacji, z tego względu obserwujemy coraz mniejszy popyt na pracowników, których czynności mogą zostać zastąpione automatami. Do takich zawodów zalicza się parkingowy – przewidywany spadek wakatów o 36% do 2028 roku.
3. Kucharze w restauracjach fast food
   Lubimy jeść! Zazwyczaj dobrze. Czasami zdarzy się jednak, że jesteśmy głodni i spóźnieni. W takiej sytuacji sięgamy po fast food. Przykra wiadomość dla osób pracujących w restauracjach typu fast food – przewidywany jest spadek wakatów o 8% do 2028 roku. Powód? Jeśli każda wersja ma wyglądać jak poprzednia, kto zrobi to lepiej niż maszyna?
4. Telemarketerzy
   Bardzo rzadko zawieramy poważne umowy przez telefon, nie znając naszego rozmówcy. Stałe regułki reklamowe bądź sprzedażowe, często niemalże recytowane mają słabą moc. Niska konwersja i możliwość automatyzacji takich rozmów to tylko dwa z wielu powodów, dla których przewidywany spadek tej profesji to aż 17% do 2028 roku.
5. Archiwista
   Poza automatyzacją, jesteśmy również świadkami – cyfryzacji. Zanikają dzienniki papierowe w szkołach, akta, zanikają również archiwa. Z tego powodu szacuje się spadek ilości miejsc pracy w zawodzie archiwisty o 14% do 2028 roku.
6. Listonosz
   Komunikacja nigdy wcześniej nie była taka łatwa. Dostęp do telefonów, internetu daje nam możliwość kontaktu z każdą osobą, o każdej porze i w każdym miejscu na Ziemi. Z tego powodu pomimo swojego uroku wysyłanie listów tradycyjnych staje się coraz rzadziej spotykane. W konsekwencji przewidywany jest spadek wakatów listonoszy o 20% na przestrzeni 9 lat.
7. Sekretarki w kancelariach prawniczych
   Coraz bardziej samodzielni prawnicy, mniej akt ze względu na cyfryzację, mniej wydatków związanych z zatrudnieniem pracownika. Szacuje się 30%towy spadek wakatów na to stanowisko do 2028 roku.
8. Zegarmistrz
   Czyżby zegarki w telefonach wyparły potrzebę posiadania tradycyjnego zegarka? A może produkuje się dziś niezawodne zegarki? Tak czy inaczej prowadzi to do przewidywanego spadku miejsc pracy dla osób trudniących się tym zawodzie o 30% do 2028 roku.
9. Krawiec
   Błyskawicznie zmieniająca się moda, łatwy dostęp do tekstyliów, niska cena ubrań serwowanych przez sieciówki sprawiają, że nie opłaca się ich szyć. Przewiduje się spadek ilości krawców i krawcowych o 9% do 2028 roku.
10. Florysta
    Czyżby kobiety przestawały lubić kwiaty? Trudno powiedzieć ale w przeciągu 9 najbliższych lat szacuje się, że aż 14% florystów straci pracę.

The post 10 zawodów, które zanikają. Czy Twój znajduje się wśród nich? first appeared on NDG.

Według badań TNS Polska dziewięciu na dziesięciu pracowników nie jest zadowolonych z przestrzeni, w której pracuje, a to motywuje wielu z nich do zmiany pracy.

W pracy spędzamy średnio 1923 godziny rocznie, czyli prawie 1/3 całego roku. Do tego dochodzą nadgodziny, czas potrzebny na dojazd do pracy i powrót z niej. Miejsce, w którym pracujemy, ma znaczenie.

Wiele firm, wybierając nowe biuro lub przekształcając dotychczasowe, opiera się na opinii specjalistów ds. HR, którzy za pomocą ankiet oraz codziennej obserwacji dostosowują przestrzeń do potrzeb pracowników, aby umożliwić im wzajemne poznawanie się, realizację kreatywnych projektów oraz wspieranie celów biznesowych firmy. – Nowa praca to nowe miejsce i najczęściej wielkie oczekiwania, jakie ono będzie – dla ludzi to ma znaczenie. Centralna lokalizacja, szybki dojazd, wszystko w zasięgu ręki. Dla mnie, jako HRowca, najważniejsze jest, by to nowe miejsce dawało przestrzeń do rozwoju. Twórcze, inspirujące, podpowiadające „to jest twój czas“ – potwierdza Arleta Bińkowska, HR Business Partner w People Experience.

Pionierami wprowadzania przestrzeni służących rozrywce do biur są firmy z branży IT, szczególności te, działające w Dolinie Krzemowej. To tam zaaranżowano pierwsze Agile Workplaces, czyli przestrzenie tworzące wielofunkcyjne systemy biurowe, wyposażone w zróżnicowane strefy – zarówno strefę wypoczynku, jak i miejsca dla poszczególnych etapów pracy np.:

• work zone – strefę przeznaczoną do samodzielnej pracy,
• daily zone – strefę codziennych spotkań zespołu,
• creative zone – miejsce pracy kreatywnej oraz spontanicznych spotkań zespołu,
• focus zone – przeznaczoną do kameralnych spotkań, prywatnych rozmów, służącą wyciszeniu i skupieniu.

W sferze wypoczynkowej umieszczane są hamaki, konsole gier wideo. W strefie pracy natomiast stosuje się pozytywnie wpływające na człowieka kolory albo umieszcza meble umożliwiające pracę w pozycji innej, niż siedząca. W czasie niskiego bezrobocia (5,2 proc. w lipcu 2019 r. wg danych GUS), aby przekonać wykwalifikowanego pracownika do pracy u siebie, firmy niejednokrotnie prześcigają się w oferowanych benefitach – innych niż pakiety medyczne czy sportowe, które stały się normą.
Wielkie przedsiębiorstwa, jak chociażby Future Processing czy Ceneo, zatrudniają w formie dodatkowego stanowiska lub w funkcji przechodniej osobę dbającą o dobrą atmosferę – specjalistę ds. radości, Chief Happines Officera, o czym pisaliśmy już wcześniej.

Według ekspertów Forbis Group, przestrzeń biurowa przestała być już tylko miejscem pracy. Jest niejednokrotnie wizytówką firmy, nie tylko dla klientów biznesowych lub konkurencji, ale i przyszłych pracowników, stanowiąc jeden z najefektywniejszych narzędzi employer brandingu.

The post Czas w biurze. Jak go spędzić… przyjemnie? first appeared on NDG.

Warto się dowiedzieć co najbardziej odciąga nas od pracy i jeśli będziemy mieli dość samozaparcia może uda nam się oduczyć tych zachowań, aby poprawić jakość swojej pracy i pracować sprawniej i szybciej uporać się nawet z trudnymi zadaniami.

Główne nawyki związane ze smartfonami, które obniżają naszą produktywność określili autorzy książki „Be Fearless: Change Your Life in 28 days” – Jacobs i Jonathan Alpert, oto one:

1. Bezmyślne sprawdzania maili i wiadomości – to znaczy sprawdzanie tego automatycznie, bez konkretnego powodu – powoduje to, że odrywamy się od miejsca, w którym jesteśmy i spada nasze skupienie
2. Tak samo działa ciągłe chwytanie telefonu w celu zrobienie zdjęcia
3. Wysyłanie sms-ów, które sprawia, że nie rozmawiamy z otaczającymi nas osobami, ale jesteśmy wirtualnie z osobą, do której piszemy
4. Otwarcie jednej aplikacji zwykle prowadzi do otwarcia kolejnej pochłaniając nam o wiele więcej czasu niż planowaliśmy
5. Zwracanie uwagi na powiadomienia wyświetlające się na ekranie smartfona, niezależnie czy to ważna wiadomość czy polubienie na Facebook’u – odrywają naszą uwagę od wykonywanych właśnie zadań
6. Niebieskie światło emitowane przez ekrany może negatywnie wpłynąć na jakość naszego snu, a niewyspanie to często główny winowajca rozkojarzenia i problemów ze skupieniem, dlatego lepiej jest na godzinę przed snem zrezygnować z pracy na telefonie, czy laptopie
7. Sprawdzanie każdego drobiazgu na telefonie powoduje, że nie myślimy samodzielnie a przez to często nie dajemy sobie szansy na wymyślenie jakiegoś bardzo dobrego pomysłu.

To tylko niektóre z nawyków, które odrywają nas od pracy lub powodują, że trudniej nam się skupić. Wiadomo, że kiedy ciągle przerywamy pracę nad danym zadaniem, będzie ono trwało o wiele dłużej niż jeśli poświęcimy mu naszą pełną uwagę. Warto jest zweryfikować swoje nawyki związane ze smartfonem w pracy, a jeśli szybciej i skuteczniej wykonamy swoje obowiązki, będziemy później mieli więcej czasu na korzystanie z naszych telefonów z radością i bez niekorzystnych skutków.

The post Jak smartfony obniżają naszą produktywność w pracy? first appeared on NDG.

Główne elementy tej mechaniki to kolekcjonowanie, które zachęca nas do zbierania jakichś elementów, punktów, następnie tabele wyników, poprzez które porównujemy się z innymi i motywujemy się do działania, aby osiągnąć takie same lub lepsze wyniki od pozostałych „graczy”, oraz cele, poziomy, wyzwania i osiągnięcia, wykorzystujące psychologiczne mechanizmy dążenia do ustalonych celów.

Taka metoda angażowania jest na przykład wykorzystywana w aplikacjach mobilnych, gdzie zbieramy punkty za wykonywanie pewnych czynności, np. pójście na siłownię czy wypicie odpowiedniej ilości wody, ale stosuje się ją również jako sposób angażowania i zachęcania do pracy pracowników w firmach.

Łukasz Kuciński i Dagmara Mielczarek opowiadają o blaskach i cieniach grywalizacji w firmie w swojej książce pt. „Firma jako całość”. Podkreślają w niej, że dla młodego pokolenia pracowników, Millenialsów, dopiero wchodzącego na rynek pracy będzie to kluczowa forma motywacji w pracy. Grywalizacja w firmie ma na celu zwiększenie zaangażowania pracowników, podniesienie ich wydajności i pośrednio wzrost zysków.

Jak to wygląda w praktyce?

Pracownicy mogą rywalizować np. o prawo do jazdy w kolejnym miesiącu lepszym samochodem służbowym, lub zbierać za osiągnięcia wirtualne monety, które mogę później przeznaczyć na szkolenie czy wyjazd do SPA. Na ścianach biur często powieszone są tablice, na których możemy śledzić nasze postępy i sprawdzić ile nam brakuje, aby dosięgnąć czołówki najlepszych pracowników. Metody te mogą być skuteczne o ile są wprowadzane z głową i dostosowane do możliwości pracowników.

Zagrożenie „grapokalipsą”

Według autorów książki wprowadzenie mechaniki grywalizacji to kilkuletni proces, podczas którego firma przechodzi kilka faz, wzrostu, spadku, porządkowania, stabilizacji i akceptacji. Początkowe zachłyśnięcie się wszystkimi możliwościami proponowanymi przez grę powoduje szybki wzrost efektywności i aktywności, ale zaraz po nim następuje etap wypalenia i przemęczenia pracowników, podczas którego część z nich może nawet zrezygnować z pracy. Kolejne etapy to już dostosowanie mechanizmów i stabilny wzrost.

Grywalizacja może przynieść firmie korzyści i zyski, ale tylko dopóki rywalizowanie będzie przyjemnością, a nie koniecznością w walce o utrzymanie się na stanowisku. Wtedy zyski generowane przez przedsiębiorstwo dają motywację zarówno zarządowi jak i każdemu pracownikowi.

The post Kiedy praca staje się grą, czyli grywalizacja we współczesnej firmie first appeared on NDG.

Na pewno poniższe kwestie nigdy nie powinny się pojawić w czasie rozmowy z rekruterem czy przyszłym pracodawcą:

Czy zamierza Pani zajść w ciążę w najbliższym czasie?
Czy ma Pani/Pan dzieci?
Jaki jest Pani/Pana stan cywilny?
Jakie ma Pani/Pan poglądy polityczne czy wyznaniowe?

Pytanie o orientację seksualną jest także niedozwolone, a o karalności mówimy tylko wtedy gdy kandydujesz na stanowisko nauczyciela, policjanta czy strażnika miejskiego – wtedy możesz zostać poproszony o przedstawienie zaświadczenia o niekaralności.

Dane wrażliwe – czy warto się nimi dzielić dobrowolnie?

Niekonieczne – skup się głównie na zaprezentowaniu umiejętności i swoim doświadczeniu zawodowego. Pokaż się z jak najlepszej strony. Spotkania rekrutacyjne trwają na tyle krótko, że na pogawędki o rodzinie jeszcze przyjdzie czas.
Zgodnie z Kodeksem Pracy pracodawca może zarządzać od Ciebie danych, takich jak np.:

• imię (imiona) i nazwisko,
• imiona rodziców,
• data urodzenia,
• miejsce zamieszkania (adres korespondencyjny),
• wykształcenie,
• historia zatrudnienia,
• dane osobowe umożliwiające korzystanie z przywilejów pracowniczych
• numer rachunku bankowego.

Jeśli słyszysz pytania z listy tych nie dozwolonych to zanim przyjmiesz taką ofertę pracy zastanów się czy wyznajesz kulturę organizacyjną, w której zachodzi podejrzenie o dyskryminacje. Takich pytań nie zadaje się bez przyczyny.

The post O co rekruter nie może Cię zapytać… first appeared on NDG.

Umiejętność ta zawsze powinna być oceniania bardzo indywidualnie, ponieważ każda osoba jest inna, i tak jak w przypadku jednej może się okazać zupełnie nieskuteczna i mało produktywna, tak w przypadku drugiej osoby będzie to idealny styl pracy, przynoszący najlepsze efekty.

Opozycyjnie do multitaskingu można przywołać tezę, że osoba dobra we wszystkim prawdopodobnie w żadnej z dziedzin nie będzie najlepsza. Skupiając się na wielu zadaniach równocześnie nie będzie w stanie wypracować doskonałego poziomu w żadnej pojedynczej umiejętności – która mogłaby się okazać przydatna dla pracodawcy.
Powinniśmy zastanowić się, czy umiejętność multitaskingu nie będzie też bardziej pożądana w jednych branżach, a mniej w innych. Żeby dobrze rozeznać się w temacie przytoczmy kilka plusów i minusów takiego stylu pracy.

Plusy:
– projekty realizowane równocześnie skończą się w podobnym czasie, co powoduje zamykanie wielu spraw równocześnie
– wykonanie wielu spraw na raz zwiększa poczucie motywacji i satysfakcji
– możliwość wykonania większej liczby projektów
– taki styl pracy wymaga od pracownika ciągłego podejmowania wyzwań i powoduje jego rozwój
– trudne zadanie można przerwać, zająć się innym a później wrócić do niego z nową energią
– osoba taka jest trudna do zastąpienia, bo nieformalnie lub formalnie zajmuje się kilkoma rzeczami na raz

Ale również minusy:
– rozproszenie uwagi na kilka kwestii może powodować problemy ze skupieniem się podczas pracy
– wykonywanie równocześnie kilku zadań pozwala zamknąć je równocześnie, ale czas pracy nad nimi wydłuża się
– istnieje ryzyku skupienia się na zadaniach mniej istotnych w danym czasie i zbagatelizowania zadań najważniejszych
– nie wszystkie sprawy da się załatwiać równocześnie, co powoduje wydłużenie rozwiązywania pewnych kwestii
– wdrożenie się podczas „przeskakiwania” z zadania na zadanie może niepotrzebnie zajmować czas i również wydłużać czas pracy nad danym projektem
– taki styl może powodować większy stres i nerwowość, ze względu na konieczność pamiętania o wielu sprawach równocześnie

Multitasking umiejętnie wykorzystywany i przede wszystkim dostosowany do możliwości i ograniczeń danej osoby może być owocny i skuteczny. Są bowiem osoby, które automatycznie potrafią zająć się kilkoma sprawami w tym samym czasie, a są i tacy, którzy potrzebują skupienia się w pełni na jednym zadania aby osiągnąć najlepszy efekt.

W kwestii pracy i wykorzystania multitaskingu ważne jest odpowiednie podejście. Są w każdej pracy sprawy i zadania, które można swobodnie łączyć, przeplatając ze sobą poszczególne projekty, i przez to nadając więcej życia swojemu rytmowi pracy. Możemy wtedy łączyć te komplementarne zadania nie obciążając procesów naszego mózgu. Jednak pojawiają się też projekty i zadania, które powinny być wykonane od początku do końca i wymagają naszej całej uwagi i pełnego skupienia – te rzeczy lepiej wykonać poświęcając im szczególną troskę, bo tylko tak będą wykonane najefektywniej.
Przede wszystkim chodzi o rozsądek w planowaniu swojej pracy i dostosowaniu jej stylu do naszych indywidualnych cech i barier.

The post O co chodzi z tym multitaskingiem ? first appeared on NDG.

Zatrudniasz nowego pracownika. Przychodzi z błyskiem w oku, całą masą nowych pomysłów, wiedzą i doświadczeniem , które otwierają mnóstwo dróg. Wnosi do zespołu nową energię. Tak jest przez jakiś czas, a potem strumień pomysłów wysycha, blask przygasa, za to pojawia się morze negatywnej energii. No i czyja to wina?

Powodów może być oczywiście wiele i nie muszą leżeć wyłącznie po stronie pracownika. Nie zaszkodzi przyjrzeć się wtedy swojemu postępowaniu i zastanowić, czy nie miało ono wpływu na wytworzenie złej atmosfery. Pracodawca ma nieskończenie wiele narzędzi, które mogą służyć do demotywowania pracowników.

Po pierwsze – płaca.

To oczywiste. Chodzi nie tylko o pensje za niskie, ale przede wszystkim niesprawiedliwie dzielone. Nie łudź się, wysokość pensji może być najlepiej strzeżoną tajemnicą każdego Polaka, ale sprawa zawsze w pewnym momencie wypłynie. Z tajemnicami tak już jest. A jeszcze zanim to się stanie, zaczną krążyć domysły i plotki, np. o tym, że kolega X zarabia 20 proc. więcej niż koleżanka Y na tym samym stanowisku.

Po drugie – zasady z żelaza.

To oczywiste, że jest cała masa branż, gdzie pewien zestaw sztywnych zasad, np. dotyczących bezpieczeństwa czy spełniania określonych wymogów prawnych, musi być przestrzegany z całą skrupulatnością. W graniu według reguł nie ma nic złego. Ale konieczność trzymania się zasad „dla zasady” dla każdej osoby zdolnej do samodzielnego myślenia – a na takich nam przecież zależy, prawda? – jest szalenie demotywująca. Podobnie jak utrzymywanie sztywnej hierarchii i traktowanie pracownika wyłącznie przez pryzmat jego kompetencji. Nic z w tym złego, że w pracy oczekujemy od ludzi przede wszystkim profesjonalizmu, ale wszystko w granicach rozsądku.

Po trzecie – chaos organizacyjny.

Niepewność co do swojej przyszłości w firmie i przyszłości samej firmy, zniechęca do pracy jak mało co. Pracownik musi mieć jasność co do własnej sytuacji. Jeśli odnosi sukces, musi czuć się doceniony przez szefa. Jeśli robi coś źle, powinien poznać zarzuty i mieć szansę się do nich odnieść. Od szefa ma natomiast pełne prawo oczekiwać pewnych szczególnych kompetencji – to działa w obie strony. Pracodawca, który sprawia wrażenie, że nie wie, co robi, jest chaotyczny, nieszczery i ma w swoim zespole zerowy autorytet, to gwóźdź do trumny każdej firmy.

To oczywiście tylko kilka wybranych powodów, które mogą doprowadzić do dezintegracji zespołu. A recepta dla każdego pracodawcy, żeby powstrzymać eskalację złych emocji? Mieć oczy i uszy szeroko otwarte i od czasu do czasu opuszczać bezpieczne progi własnego gabinetu.

The post Jak zdemotywować pracownika w siedem dni first appeared on NDG.