1.     Najważniejszy problem – jak długie ma być CV?

Pewnie nie raz i nie dwa słyszałeś, że CV nie powinno przekraczać jednej strony. Ma to swoje uzasadnienie: jeśli rekruter ma do przeczytania setki aplikacji, nie będzie czytał po kilka stron od jednej osoby! Jest jednak druga strona medalu – chcesz się dobrze zaprezentować i przedstawić swoje zalety. Jak to połączyć?

Rada: Rzeczywiście, dużym ułatwieniem dla rekrutera jest ograniczenie się do jednej strony (ewentualnie dwóch, gdy wydrukuje się CV dwustronnie). Ta zasada nie sprawdza się jednak, gdy aplikujesz na mocno wyspecjalizowane stanowisko, a doświadczenie zawodowe jest BARDZO ważne. Wtedy warto pokusić się o nieco dłuższe curriculum vitae, w którym zawierasz krótkie opisy stanowisk w poprzednich miejscach pracy.

Drugim rozwiązaniem jest przesłanie nie tylko CV z krótkimi informacjami, ale także listu motywacyjnego (nawet gdy nie jest wymagany w ofercie pracy). Tutaj można dokładnie opisać swoje doświadczenie i wskazać, że nikt nie sprawdzi się tak jak Ty na stanowisku, na które aplikujesz.

2.     Pisać wszystko czy… może jednak nie?

Skoro już wiesz, jak długo pisać, musisz jeszcze wiedzieć CO pisać w CV. Częstym problemem jest fakt, że mamy bardzo dużo do przekazania rekruterowi i potencjalnemu pracodawcy. Wykształcenie, doświadczenie zawodowe, szkolenia, umiejętności… Chcesz napisać o wszystkim, by pokazać swoją elastyczność i wszechstronność.

Rada: Naprawdę nie warto pisać w CV WSZYSTKIEGO. Musisz nauczyć się selekcji informacji – co może być istotne dla Twojego potencjalnego przyszłego pracodawcy? Jakie umiejętności mogą się przydać na stanowisku, na które aplikujesz? Przykładowo, jeśli chcesz zostać przedstawicielem handlowym, naprawdę niewiele będzie znaczyło dla pracodawcy, że ukończyłeś kurs spawania.

Całe doświadczenie zawodowe jest Twoim zdaniem istotne? Najlepiej jest to sprawdzić, prosząc o krytyczne przeczytanie pierwszej wersji curriculum vitae komuś bliskiemu i życzliwemu.

3.     Nie mam o czym pisać w CV! Czyli problemy pierwszej pracy

Inaczej kwestia zawartości CV prezentuje się w przypadku osób, które dopiero wyruszają na podbój rynku pracy. Trudno jest wybierać najistotniejsze informacje, gdy… ich po prostu nie ma. Nie oznacza to jednak, że masz oddać pustą kartkę zamiast curriculum vitae!

Rada: Jeśli dopiero rozpoczynasz karierę i nie masz doświadczenia zawodowego, możesz w inny sposób zaimponować przyszłemu pracodawcy. W CV przedstaw informacje na temat prac dorywczych, tymczasowych, praktyk, stażów, wolontariatu. Wymień szkolenia i kursy, w których brałeś udział.

W ten sposób pokażesz, że pomimo braku doświadczenia zawodowego, jesteś dobrym wyborem – jesteś zaangażowany w projekty, które realizujesz, nie siedzisz z założonymi rękoma i nie czekasz aż praca sama zjawi się u Twojego progu.

Chcesz wiedzieć więcej o dobrym CV? Zajrzyj do naszego kolejnego wpisu blogowego na ten temat:
Z cyklu: dobre CV. Kłamstwa, zdjęcia, dane osobowe

The post Z cyklu: dobre CV. Jak długie ma być i co w nim zawrzeć? first appeared on NDG.

Czym dokładnie zajmuje się przedstawiciel firmy?

Osoba zatrudniona w firmie jako przedstawiciel handlowy w głównej mierze zajmuje się… sprzedażą. Musi więc bardzo dobrze znać produkty lub usługi, które oferuje jego pracodawca. Jednak to nie jedyny obowiązek handlowca! Co jeszcze robi przedstawiciel w ramach swojej pracy?

• Realizuje plany sprzedażowe – pracodawcy zazwyczaj określają dla handlowców plany sprzedażowe, czyli określają, jaki poziom powinna osiągać sprzedaż. Zadaniem przedstawiciela jest osiągnięcie danego limitu.
• Budowa i dbanie o relacje z klientami – każdy przedstawiciel pracuje na określonym terenie. Może to być dane miasto, województwo, region czy nawet kraj. Handlowiec powinien budować relacje z potencjalnymi klientami i starać się je utrzymać w jak najlepszym stanie – co w efekcie ma wpływać oczywiście na sprzedaż.
• Pozyskiwanie klientów – samo dbanie o relacje to za mało. Przedstawiciel musi także aktywnie poszukiwać nowych klientów! W tym celu powinien więc podejmować odpowiednie kroki w zakresie promocji produktów lub usług, np. brać udział w targach.
• Raportowanie wyników swojej pracy – menadżerowie i właściciele firm lubią widzieć, że ich pracownicy są efektywni w działaniu. Dlatego też handlowiec przygotowuje raporty ze swojej pracy, analizuje dotychczasowe przedsięwzięcia, planuje kolejne.

Od czego zależne są zarobki przedstawicieli?

Każdy chciałby zarabiać jak najwięcej. W pracy przedstawiciela handlowego naprawdę dużym plusem jest to, że zarobki zależą w głównej mierze… od własnej pracy!

Pensja handlowca składa się z dwóch elementów:

1. Prowizji – pracodawcy określają wysokość prowizji w zależności od osiąganych wyników sprzedażowych. Wyznacznikiem prowizji może być procent od całego obrotu (tak jest najczęściej), może być to jednak także ilość zawartych umów czy sprzedaż konkretnych produktów. Prowizje mogą być przydzielane indywidualnie lub całemu zespołowi.
2. Podstawy wynagrodzenia. Sama podstawa to niekoniecznie najniższa krajowa (chociaż może tak być).

Podsumowując: zarobki handlowce są zależne m.in. od:

• Firmy – inne zarobki oferują międzynarodowe koncerny, a inne małe przedsiębiorstwa.
• Branży – najczęściej handlowców poszukują firmy kosmetyczne, medyczne, reklamowe.
• Regionu – to charakter danego regionu (np. stopień bezrobocia) wpływa na sprzedaż, a więc i na prowizję handlowca.
• Stażu pracy – bogate doświadczenie przedstawiciela w zawodzie może wpływać na jego postrzeganie przez pracodawcę (wyższa podstawa wynagrodzenia), ale też na prowizje (większe zdolności sprzedażowe).

Dodatkowo przedstawiciel handlowy otrzymuje do dyspozycji sprzęt niezbędny do pracy. W Grupie NDG wyposażamy pracowników w to, czego potrzebują, by jak najlepiej realizować stawiane przed nimi zadania: samochód służbowy, smartfon, komputer.

Chcesz zostać przedstawicielem? Oferty pracy i informacje na ten temat czekają na Ciebie w zakładce Kariera na naszej stronie!

The post Zarobki handlowca – od czego zależy, ile zarobię jako przedstawiciel? first appeared on NDG.

Korespondencja

Dziś najczęściej swoją aplikację wysyła się za pomocą maila. Dlatego też (oprócz kontaktu telefonicznego) możemy spodziewać się, że osoba siedząca po drugiej stronie łącza… odpowie nam tą samą drogą.

Zgodnie z etykietą panującą w internecie (netykietą) oraz biznesową, zawsze na maile odpowiadaj za pomocą przycisku „Odpowiedz” lub „Respond” – dzięki czemu zachowasz ciągłość korespondencji. Niezależnie od ilości wymienionych maili, zawsze pamiętaj o powitaniu oraz podpisaniu wiadomości pełnym imieniem i nazwiskiem.

Warto też pamiętać, że prawidłowa ortografia i interpunkcja są zawsze w cenie! Zanim wyślesz wiadomość, przeczytaj ją jeszcze raz i sprawdź, czy w treść nie zakradła się żadna literówka.

Wygląd

Na rozmowę kwalifikacyjną należy się odpowiednio ubrać. Strój, makijaż, fryzura – każdym elementem swojego wyglądu powinieneś swojemu rozmówcy okazywać szacunek i zainteresowanie.

Zazwyczaj mężczyźni ubierają więc garnitury, a kobiety garsonki. Nie jest to jednak warunek konieczny! Im luźniejsze środowisko danej firmy, tym większa tolerancja na mniej formalny look. Nawet niektóre korporacje wręcz używają braku dress codu jako zachęty w ogłoszeniach o pracę.

Niemniej jednak, Twoje ubrania powinny być  czyste, zadbane i wyprasowane. Na to spotkanie zrezygnuj z podartych jeansów czy wyciągniętych koszulek.

Zachowanie przy wejściu

O dobrych manierach pamiętaj od samego początku, od wejścia do firmy. W drzwiach przepuszczamy kobiety przodem, najpierw wypuszczamy osoby wychodzące ze środka. Nigdy nie wiesz, na kogo trafisz! Może to być Twój przyszły szef lub rekruter. Analogiczne zachowanie wymagane jest przy windzie.

Zgodnie z etykietą do drzwi firmy czy sekretariatu nie pukamy. Jest to jednak wskazane, jeśli drzwi są zamknięte, a nigdzie obok nie ma dzwonka.

Zaraz po wejściu do firmy, pamiętaj o konieczności przywitania się. Wchodząc do sekretariatu, przedstaw się, poinformuj o celu wizyty oraz o tym, z kim i o której godzinie masz się spotkać.

Punktualność

Punktualność nie oznacza braku spóźnienia – równie źle widziane jest przyjście o dużo za wcześnie.

Być może właśnie odbywa się ważne spotkanie lub rozmowa kwalifikacyjna z innym kandydatem? Jeżeli dotarłeś na miejsce na pół godziny przed spotkaniem… poczekaj. W samochodzie, w pobliskim sklepie lub podczas krótkiego spaceru.

Na samo spotkanie najlepiej jest dotrzeć na parę minut przed jego rozpoczęciem.

Jeśli jednak wiesz, że się spóźnisz (postaraj się jednak tego uniknąć za wszelką cenę!), skontaktuj się z osobą, która zaprosiła Cię na spotkanie. Przeproś i podaj konkretną realną godzinę, o której pojawisz się w firmie.

Podać rękę… czy nie?

Według zasad etykiety, rękę na przywitanie powinien wyciągnąć gospodarz. Co zrobić jednak, jeśli tego nie zrobi? Nie wyciągaj swojej! W takim wypadku wystarczy skinięcie głową oraz formalne „dzień dobry”.

Jeśli rekruter lub potencjalny szef wyciąga dłoń, musisz na to właściwie odpowiedzieć.  Bądź przygotowany, zadbaj o suche dłonie. Umiarkowanie mocny uścisk dłoni powinien trwać ok. 3 sekund. Podczas uścisku patrz swojemu rozmówcy w oczy, możesz się uśmiechnąć.

Uwaga – jeśli rekruterem lub potencjalnym szefem jest kobieta, nie całuj jej dłoni! Nie jest to mile widziane w zasadach etykiety biznesowej.

Te same zasady dotyczą podawania dłoni na pożegnanie.

Inne zasady, o których musisz pamiętać!

• Przygotuj się do spotkania, przeczytaj dostępne informacje o firmie, do której aplikujesz.
• Wyłącz dźwięki i wibracje w telefonie komórkowym (lub całkowicie go wyłącz) jeszcze przed wejściem do budynku – absolutnie nie odbieraj telefonu w czasie rozmowy kwalifikacyjnej!
• Nie zajmuj miejsca, dopóki nie zostanie Ci ono wskazane przez osobę prowadzącą spotkanie.
• Jeśli zaproponowany zostanie Ci napój, poproś o jak najmniej problematyczny – najlepiej wodę, ewentualnie herbatę.
• Nawet jeśli rozmowa prowadzona jest w luźnej atmosferze, nie przechodź z rozmówcami na „ty”.
• Możesz pozwolić sobie na pojedynczy żart czy anegdotkę, jeśli pozwala na to atmosfera spotkania. Jednak trzeba z tym bardzo uważać – Twoi rozmówcy mogą mieć zupełnie inne poczucie humoru.
• Nigdy nie przerywaj wypowiedzi rozmówcy, nie dokańczaj za niego myśli, nie wtrącaj się w zdanie. Jeśli chcesz coś sprostować lub dopowiedzieć, poczekaj aż skończy mówić.

The post Savoir-vivre w rekrutacji, czyli jak nie popełnić faux-pas podczas rozmowy kwalifikacyjnej first appeared on NDG.

Praca tymczasowa – co to znaczy?

Jak już sama nazwa wskazuje, praca tymczasowa to forma zatrudnienia na pewien okres. Jednak jej istotą jest relacja pracownik-agencja pracy tymczasowej-pracodawca (który jest klientem agencji).

Agencja  pracy tymczasowej (czy też inaczej: agencja zatrudnienia) zatrudnia pracownika tymczasowego oraz udostępnia go swojemu klientowi w celu wykonywania pracy tymczasowej. Formalnym pracodawcą pracownika tymczasowego pozostaje jednak agencja zatrudnienia.

Zazwyczaj praca taka ma ściśle określony czas (kilka dni lub kilka miesięcy), ale może też być uwarunkowana ukończeniem konkretnego zadania.

Najczęściej pracownicy tymczasowi zatrudniani są w oparciu o umowę o pracę na czas określony, rzadziej umowę zlecenie czy umowę o dzieło.

Uwarunkowania prawne – czyli na jakich zasadach funkcjonują agencje zatrudnienia?

Agencja pracy tymczasowej funkcjonuje na podstawie dwóch dokumentów prawnych:

1.  Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
2.  Ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Ponadto prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług pracy tymczasowej jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.) i wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Agencja taka jest instytucją rynku pracy.

Czym różni się agencja pracy tymczasowej od firmy outsourcingującej pracowników?

Zgodnie z przepisami, o których mowa powyżej, a dokładniej z art. 6 ust. 4 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz.U. Nr 99, poz. 1001):

„Agencjami zatrudnienia są podmioty wpisane do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy, pośrednictwa do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego lub pracy tymczasowej.”

Firmy oferujące outsourcing pracowników (jak Grupa NDG) nie znajdują się w takim rejestrze – dlatego też nie są agencją zatrudnienia.

Niemniej jednak pracodawca sam musi zorganizować pracę i przygotować do niej pracowników. Natomiast firmy outsourcingowe sprawują kierownictwo nad pracownikami, którzy wykonują pracę dla innych podmiotów.

W przypadku Grupy NDG dodatkowo istnieje zapis w umowach, który jasno wskazuje, że zleceniodawca o wszelkich zmianach w zadaniach  dla pracowników MUSI poinformować firmę outsourcingową. Dopiero z tego źródła pracownik uzyskuje dyspozycje i zobowiązania.

Firma outsourcingowa to nie agencja pracy tymczasowej!

W przeciwieństwie do agencji zatrudnienia, Grupa NDG podpisuje umowy ze swoimi innymi podmiotami, gwarantując pracownika odpowiedniego i gotowego do wykonywania konkretnych obowiązków. Jeżeli nawet wybrana osoba zrezygnuje lub zmieni zdanie, na jej miejsce firma outsourcingowa wysyła innego kandydata, który także spełnia kryteria firmy-klienta.

W gestii firmy outsourcingowej jest wyposażenie pracownika w sprzęt niezbędny do realizacji zadań, zajęcie się wszelkimi formalnościami związanymi z zatrudnieniem. Pracownik zatrudniany jest w oparciu o umowę o pracę na czas określony zgodnie z czasem trwania konkretnego projektu.

Specjaliści opracowują odpowiednie procesy rekrutacyjne, przygotowują pracownika do wykonywania obowiązków, zatrudniają go i dbają o formalności. Ponadto cały czas nad realizacją zadań czuwa kierownik projektu z ramienia Grupy NDG.

Zatrudnienie pracownika na określony czas lub przy tymczasowym projekcie przy pomocy Grupy NDG oznacza spokojną głowę i… pełniejszy portfel!

The post Agencja pracy tymczasowej a firma outsourcingowa first appeared on NDG.

Objęcie wymarzonego stanowiska wymaga wielu poświęceń: lata edukacji, zdobywania doświadczenia zawodowego oraz kształtowanie kompetencji miękkich. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej i prezentacji własnej sylwetki przedstawiamy swoje zalety i osiągnięcia, zdecydowanie jednak nie warto kłamać!

Każde kłamstwo wypowiadane jest, aby poprawić swój wizerunek w oczach przyszłego pracodawcy. Każde jednak niesie ze sobą ryzyko – często powtarzane kłamstwa łatwo zweryfikować oraz narazić się na ośmieszenie. Doświadczony rekruter szybko odkryje prawdę, dlatego nie warto narażać własnej reputacji oraz tracić szansy na pracę marzeń.

Kłamstwo nr 1: „Po angielsku mówię od urodzenia, a komputer obsługuję z zamkniętymi oczami!”

Najczęściej spotykanym kłamstwem wśród kandydatów jest zawyżanie swoich kwalifikacji. Górują wśród nich bardzo dobra znajomość języka obcego czy programów biurowych. Choć w ogłoszeniach o pracę „znajomość języka angielskiego oraz bardzo dobra obsługa komputera” to niemal standard, okazuje się, że kwalifikacje te nie we wszystkich przypadkach są oczywiste.

Można je jednak łatwo sprawdzić. Wystarczy zagaić rozmowę w danym języku lub zadać mniej ogólne pytanie dotyczące działania konkretnego programu. Często bowiem potencjalni pracownicy wpisują w CV bardzo dobrą znajomość Pakietu Office – ci sami ludzie zapytani przez rekrutera nie potrafią odpowiedzieć na pytanie o to, jak tworzy się sumę w tabeli.

Kłamstwo nr 2: „Pracowałem w firmie X od 2003 do 2005 roku, czyli 3 lata”

Być może to nie kłamstwo – ale informacje mijające się z prawdą także nie są mile widziane podczas starania się o nową pracę. Niejasne dane często dotyczą okresu pracy w poprzedniej firmie, a okres podawany w latach może mocno zakrzywić obraz doświadczenia kandydata. Choć na pierwszy rzut oka przykładowe „zatrudnienie w latach: 2003-2005” wygląda na 3-letnie doświadczenie, może okazać się, że osoba zatrudniona była na stanowisku od grudnia 2003 do stycznia 2005. A to całkowicie zmienia postać rzeczy!

Dlatego też w dokumentach aplikacyjnych nie powinno się podawać okresu pracy w latach, ale w miesiącach, które pracownik spędził na danym stanowisku. Prośba rekrutera o uszczegółowienie tych danych podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinna wyjaśnić wszystkie wątpliwości, choć zawsze lepiej od razu podawać dokładne informacje w swoim CV.

Kłamstwo nr 3: „Z poprzedniej pracy odszedłem, bo…”

Po burzliwym rozstaniu z poprzednim pracodawcą możemy mieć chęć ukrycia prawdziwego powodu zmiany pracy. Na rozmowie kwalifikacyjnej warto jednak podać prawdziwą przyczynę zmiany stanowiska. Nie warto ukrywać tego, że zostaliśmy zwolnieni.

Przyszły pracodawca może to łatwo sprawdzić kontaktując się z poprzednio zatrudniającą nas firmą. Nawet, gdy zwolniono nas z naszej winy, np. poprzez zaniedbanie obowiązków, warto się do tego przyznać. Należy jednak podkreślić jaką nauczkę otrzymaliśmy z zaistniałej sytuacji i zaznaczyć, że dołożymy wszelkich starań aby nie powtórzyła się ona w przyszłości.

Kłamstwo nr 4: „Szybko się uczę, jestem pracowity i punktualny”

Podczas spotkania z rekruterem często możemy otrzymać pytanie o swoje mocne strony. Odpowiadając utartymi zwrotami o naszej punktualności, pracowitości i szybkim uczeniu się nowych rzeczy, nikogo już nie zaskoczymy.

Dodatkowo możemy się narazić na śmieszność, ponieważ rekruter w prosty sposób sprawdzi nasze faktyczne cechy. Wystarczy, aby podał nam do rozwiązania konkretny problem i prosił o postawienie się w roli pracownika firmy podczas jego rozwiązywania.

Kłamstwo nr 5: „Mam spore osiągnięcia, pracowałem przy ogromnym projekcie”

Choć nasze poprzednie stanowisko powinno zdradzać zakres obowiązków, pomiędzy firmami widać znaczące różnice pomiędzy ilością zadań wykonywanych przez osoby na tym samym stanowisku. W dokumentach aplikacyjnych warto więc podawać informacje o naszych osiągnięciach na konkretnym polu.

Warto jednak robić to z głową i nie przypisywać sobie zasług innych. Praca przy projekcie dla światowej marki brzmi dumnie – lecz podczas rozmowy z rekruterem wypadniemy kiepsko, jeśli wyjdzie na jaw, że nasza praca polegała jedynie na tygodniowym zastępstwie jednego z członków zespołu, który na stale przy tym projekcie pracował.

Kłamstwo nr 6: „Po pracy uprawiam wspinaczkę alpejską, lubię kino hiszpańskie”

Umiejętności i doświadczenie mówią o nas wiele, jednak nic tak nie da rekruterowi lepszego opisu kandydata niż jego zainteresowania i sposób spędzania czasu wolnego od pracy. Zawsze więc wyszukujemy naszych najbardziej oryginalnych zainteresowań lub nawet chwilowych pasji, aby pochwalić się nimi przed przyszłym pracodawcom.

Na tym polu też nie warto koloryzować: może okazać się, że pracodawca z entuzjazmem podzieli nasze zainteresowanie i będzie w nas widział bratnią duszę. Jednak jeśli on jest wieloletnim pasjonatem jazdy górskiej na rowerze, nasz pojedynczy wyjazd ze znajomymi na pobliskie wzniesienia… wypadnie blado.

Wnioski?

Dobrze pokazana prawda będzie o wiele lepiej odbierana przez rekrutera niż podkoloryzowane fakty i kłamstwa. Warto więc bazować na swoich realnych doświadczeniach i przeżyciach zamiast narażać się na spalenie swojego wizerunku już na samym starcie.

The post Najczęstsze kłamstwa podczas rozmów kwalifikacyjnych first appeared on NDG.