Nie wystarczą już programy motywacyjne i benefity w postaci dodatkowej opieki medycznej, kart Multisport czy certyfikowanych szkoleń. To dziś propozycje prawie każdej dużej firmy.

Z pomocą przychodzi metoda, której firmy wciąż nie do końca są świadome. Mowa tutaj o employee experience management. W oparciu o taką strategię buduje się wizerunek firmy, która oferuje pozytywne doświadczenia nie tylko dla obecnych pracowników, ale też tych potencjalnych.

Proces ten rozpoczyna się na rozmowie rekrutacyjnej a kończy się na odejściu pracownika. Etap rekrutacji jest już pierwszym krokiem. To bardzo ważny moment w budowaniu relacji i przyszłej współpracy. Przede wszystkim, należy unikać zachowania, które może zniechęcić kandydata. Rekruter reprezentuje swoją osobą całą organizację i jeśli nie szanuje kandydata już na wstępie, zostawia wrażanie, iż tak samo będzie on traktowany później.

Gdy kandydat staje się etatowym pracownikiem rozpoczyna się długotrwałe budowanie relacji. Pracownik powinien czuć się ważną częścią firmy, być akceptowanym i szanowanym. Musi wiedzieć, że jego zdanie ma znaczenie. Najważniejsza jest komunikacja wewnętrzna, kontakt z pracownikiem i atmosfera sprzyjająca efektywnej pracy. Pracodawca powinien słuchać potrzeb swoich pracowników i odpowiadać na nie. Dobry pracownik to taki, który ma aspiracje, osiąga swoje cele i odnosi zawodową satysfakcję. Należy mu to jednak umożliwić. Dobre zarządzanie i odpowiednie wynagrodzenie to podstawowe czynniki skutecznego systemu motywacyjnego. W ten sposób buduje się z takim pracownikiem więź, która sprawia, że na rynku pracy o wiele trudniej będzie mu znaleźć stanowisko, które go przekona do zmiany.

Jeśli jednak zdarzy się taka sytuacja, musimy mieć świadomość, że to od nas zależy jak będziemy postrzegani na zewnątrz. Dobra opinia pracownika to przede wszystkim dobra reputacja firmy.

Dbając o pracownika i skupiając się na istotnych szczegółach, dbamy o wizerunek firmy i jej rozwój. To właśnie pracownik jest wizytówką firmy i łącznikiem z otoczeniem. A pracownik, który utożsamia się z firmą to najlepsza perspektywa i największy zysk dla przedsiębiorstw.

The post Employee Experience Management – czyli jak buduje się więź z pracownikiem first appeared on NDG.

Rynkiem kandydata można określić sytuację, w której to potencjalny pracownik ma możliwość dyktowania warunków zatrudnienia. Głównie dotyczą one wysokości zarobków oraz otrzymywanych benefitów. Jest to dużym utrudnieniem dla firm, które często spełniając wymagania pracowników, zmniejszają efektywność swojego działania.

Które sektory poszukują pracowników?

Najbardziej popularna w tym temacie jest branża BPO/SSC i to z tego zakresu pojawia się najwięcej stanowisk pracy w Polsce. Co obejmuje ten sektor? Na początek warto rozróżnić, że BPO i SSC to przede wszystkim dwa, różne modele biznesowe.

BPO (skrót od angielskiego Business Process Outsourcing) to określenie outsourcingu pewnych procesów biznesowych. Jeśli zarządzający przedsiębiorstwem dojdą do wniosku, że w ich strukturze znajdują się jednostki nie należące do kluczowych z perspektywy celów danej firmy, są one wówczas zastępowane zewnętrznymi. Na przykład, jeśli firma farmaceutyczna wprowadza nowy lek na rynek i potrzebuje przedstawicieli handlowych, ale nierentowne jest ich utrzymywanie tylko do tego projektu, wynajmuje cały zespół sprzedażowy, któremu powierza to zadanie.

SSC (skrót od angielskiego Shared Services Centers) to określenie usług wspólnych, lecz wewnątrz jednej organizacji, pracując na rzecz jednej lub kilku połączonych ze sobą firm. Takie działy posiadają firmy z zakresu dobrze prosperujących branż, jak np. finanse. Niektóre firmy decydują się na działanie tego modelu biznesowego, aby mieć większą kontrolę nad poszczególnymi procesami.

Jakie są zalety pracy w BPO/SSC?

Przede wszystkim firmy świadczące takie usługi są rozmieszczone na całym świecie. Umożliwia to dynamiczny rozwój zawodowy w perspektywie międzynarodowej. Obecnie korzystają z tego wszystkie największe korporacje na świecie, posiadając oddziały w kilku albo nawet kilkunastu krajach. Dodatkową możliwością jest kontakt z bardzo prestiżową i rozbudowaną częścią świata biznesu.

Po drugie, w porównaniu do pozostałych krajów Europy, to właśnie w Polsce jest to najbardziej opłacalne. W naszym kraju działają ośrodki, które obsługują takie firmy jak: Samsung, Bayer czy Intel. Jest to zasługą zrzeszania wybitnych specjalistów właśnie z zakresu usług wspólnych. Dowodem na to jest funkcjonowanie tego typu placówek już w 20 polskich miastach.

Jednak największym argumentem jest łatwe pozyskanie pracy w tym sektorze oraz wysoka stawka wynagrodzenia. Na polskim rynku jest aż 25 tys. wolnych wakatów, a średnie zarobki takiego pracownika sięgają nawet 4 tys. złotych. To dynamicznie rozwijająca się branża, a zapotrzebowanie na tego typu usługi jest wysokie, więc popyt na pracownika nieustannie rośnie. Co istotne, jest on również wspierany przez organizacje zewnętrzne, które dostrzegając potencjał w tym zakresie, dofinansowują szkolenia i programy edukacyjne dla tego typu usługodawców.

Czego oczekuje się od pracowników tej branży?

Pomimo, że określamy sektor BPO/SSC jako rynek kandydata, potencjalny pracownik musi spełniać pewne wymagania. Najważniejszą umiejętnością jest znajomość języków obcych i to nie tylko języka angielskiego. Francuski, niemiecki, włoski, a nawet chiński – z tymi językami znajdziemy najbardziej korzystne oferty.

Drugim warunkującym czynnikiem jest wiedza z odpowiedniego zakresu. Doświadczenie nie jest już tak istotne lecz… mile widziane. Obecnie stawia się też na młodych pracowników, których można wyszkolić bezpośrednio pod kątem zapotrzebowania na dane umiejętności w firmie.

Na rynku istnieje wiele zawodów, których zapotrzebowanie stale się zmienia. Wszystko to wynika z trendu, który obowiązuje w zakresie kształcenia wyższego. Warto więc obserwować swoją potencjalną konkurencję, poprzez śledzenie popytu na przykład na dobór kierunków na studiach. To może być wskazówka jak rynek ukształtuje się w najbliższych latach.

The post Rynek pracownika w Polsce first appeared on NDG.

Na naszym blogu pisaliśmy już o tym, dlaczego pracownicy odchodzą. Dziś zastanówmy się, jak temu zapobiec.

Dobra pensja to nie wszystko

O tym, że o dobrych pracowników warto dbać, nie trzeba nikogo przekonywać. Utrzymujące się na rekordowo niskim poziomie bezrobocie oznacza, że na rynku pracy trudno jest znaleźć świetnych specjalistów. Dlatego trzeba zacząć od tego, co mamy we własnym „ogródku” – zacząć dbać o własnych pracowników.

Przede wszystkim zastanów się, czego oczekuje od Ciebie Twój pracownik. Czynnik finansowy jest bardzo istotny – jednak nie najistotniejszy. Jeżeli Twoi pracownicy otrzymują pensje podobne do rynkowych (nieznacznie niższe lub wyższe), to konkurencja raczej ich nie skusi samymi pieniędzmi.

Model ARK

Twoi najlepsi handlowcy pozostaną z Tobą, jeżeli Wasza współpraca będzie oparta na modelu ARK, czyli na realizacji trzech potrzeb: autonomii, relacyjności, kompetencji.

Potrzeba AUTONOMII to nic innego jak poczucie samodzielności. Jeżeli Twój pracownik czuje, że to co robi, robi z własnej i nieprzymuszonej woli, poczuje się też bardziej zaangażowany w obowiązki.

Potrzeba RELACYJNOŚCI to tak naprawdę budowanie prawdziwego zespołu. Stworzenie firmowej lub chociaż działowej-sprzedażowej rodziny zwiększa szanse, że najlepsi nie odejdą – bo będą się czuć częścią całości, brakującym puzzlem.

Potrzeba KOMPETENCJI realizowana jest poprzez możliwość zademonstrowania innym swoich możliwości i zdolności. Liderzy sprzedaży lubią odczuwać, że świetnie radzą sobie z obowiązkami, lepiej od innych.

Zablokuj monotonię!

Zwykli pracownicy lubią monotonię, pewność i schematyczność. Ci najlepsi jednak często opuszczają daną firmę, gdy odczuwają, że osiągnęli tu już wszystko i nic nowego ich nie czeka. To bardzo częsty problem liderów sprzedaży: brak nowych wyzwań powoduje znudzenie, a z czasem chęć zmiany.

Przed najlepszymi handlowcami możesz stawiać nowe – dodatkowo premiowane i dobrowolne – cele sprzedażowe. Najzdolniejszym możesz oddawać w opiekę nowych pracowników, aby wdrożyli ich w obowiązki i działanie firmy.

Wspólnie pracujcie nad sukcesem handlowca

Często szefowie działu sprzedaży świadomie rezygnują z indywidualnej pracy z najlepszymi handlowcami. Skoro są tacy dobrzy, to można poświęcić więcej czasu i uwagi słabszym, prawda? Nieprawda! Jeżeli odpuścisz swojemu najlepszemu pracownikowi działu sprzedaży, przestanie się rozwijać. Nikt nie lubi nadmiernej kontroli – jednak jej odpowiednia dawka motywuje do pięcia się jeszcze wyżej.

Dobrym rozwiązaniem są regularne, lecz nie za częste, indywidualne spotkania podsumowujące dany okres. Spotykaj się z każdym handlowcem, zarówno tym najlepszym, jak i z najgorszym. Rozmawiajcie o tym, czego się w tym czasie pracownik nauczył, czego się dowiedział, kogo poznał. Nie bój się pytać o plany na najbliższy okres ani o czas wolny.

Premiuj i doceniaj!

Ostatnim elementem istotnym dla stałości handlowca w „uczuciach” zawodowych jest motywacja. I jak już wspomnieliśmy na samym początku – nie chodzi tylko o pieniądze.

Premią dla najlepszych pracowników zawsze jest publiczna pochwała. Liderzy zawsze są łasi na komplementy i docenianie, nawet jeżeli udają, że im na tym nie zależy. To swego rodzaju gwiazdy, gwiazdy sprzedaży – i chcą, żeby wszyscy to wiedzieli.

Na co dzień jednak przede wszystkim stawiaj na dobre słowo. Zazwyczaj „Świetnie to zrobiłeś!” lub zwykłe „Dziękuję” działają skuteczniej niż dodatek do wypłaty. Chociaż i on jest mile widziany! 😉

The post Poradnik szefa. Jak dbać o najlepszych handlowców, żeby nie chcieli zmieniać firmy? first appeared on NDG.

Jaki jest najlepszy handlowiec?

Zacznijmy od wyjaśnienia tego, jaki jest lider zespołu sprzedażowego. Wiele osób uważa, że wybitne wyniki oznaczają, że już jest się najlepszym handlowcem – to jednak za mało. Żeby osiągnąć ten status, trzeba każdego miesiąca osiągać wyznaczone cele sprzedażowe.

Najlepsi handlowcy nie są najlepsi tylko dlatego, że realizują cele. Są najlepsi, ponieważ robią to regularnie, miesiąc po miesiącu.

U liderów sprzedaży można dostrzec podobne cechy lub zachowania. Wbrew pozorom nie są dobrzy w zakresie samodyscypliny i systematyczności. Zazwyczaj wolą pracować w pojedynkę niż w grupie, często według własnych zasad, które niekoniecznie są w pełni zgodne z wytycznymi firmy.

Trudnym tematem dla mistrzów sprzedaży jest także kontrola – nie lubią jej, jednak może ich motywować do jeszcze lepszych osiągnięć. Z kontrolowaniem najlepszych handlowców trzeba uważać… często, gdy odczuwają związany z tym zbyt duży dyskomfort, porzucają swoje stanowiska i przechodzą do konkurencji.

Jak zostać liderem sprzedaży?

Żeby zostać najlepszym handlowcem, najpierw trzeba… być dobrym. I ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć, poprawiając wciąż swoje wyniki. Podstawą jest regularne realizowanie planów i osiąganie celów sprzedażowych.

Dobrzy handlowcy latami budują własną bazę kontaktów. I regularnie o nią dbają! Rozbudowana sieć klientów i dobre relacje z nimi to coś, czego nie kupisz za żadną cenę. Zanim po raz pierwszy spotkasz się z klientem, dowiedz się o nim jak najwięcej – zarówno o danej osobie, jak i o całej firmie. Aktualizuj te informacje przed każdym spotkaniem.

Aby osiągać sukcesy sprzedażowe, w kontaktach z klientami musisz być autentyczny. Wiemy, że w kontakcie z klientem nie zawsze jest to proste, nawet jeśli nie masz zamiaru go oszukać. Przygotuj się do spotkania od strony merytorycznej, wiedz wszystko na temat swojego produktu lub usługi. Nie daj się zagiąć i odpowiedz na wszystkie pytania!

Czasem brak autentyczności wiąże się z emocjami: stresem, zdenerwowaniem, pośpiechem… Staraj się zapanować nad tym wszystkim. I nigdy nie kłam, nie wprowadzaj w błąd klienta, bo zła opinia może się za Tobą ciągnąć latami!

Zaufanie klienta zdecydowanie łatwiej jest zdobyć, gdy samemu wygląda się schludnie. Nie przez przypadek handlowcy zazwyczaj noszą garnitury i jeżdżą czystym samochodem. Dbaj o szczegóły: niewymięta koszula czy elegancka fryzura mogą okazać się kluczem do serca tego klienta.

Pamiętaj – to powtarzalność Twoich małych sukcesów wyznacza drogę na szczyt!

The post Liderzy zespołów sprzedażowych. Jak zostać najlepszym handlowcem? first appeared on NDG.

1.     Najważniejszy problem – jak długie ma być CV?

Pewnie nie raz i nie dwa słyszałeś, że CV nie powinno przekraczać jednej strony. Ma to swoje uzasadnienie: jeśli rekruter ma do przeczytania setki aplikacji, nie będzie czytał po kilka stron od jednej osoby! Jest jednak druga strona medalu – chcesz się dobrze zaprezentować i przedstawić swoje zalety. Jak to połączyć?

Rada: Rzeczywiście, dużym ułatwieniem dla rekrutera jest ograniczenie się do jednej strony (ewentualnie dwóch, gdy wydrukuje się CV dwustronnie). Ta zasada nie sprawdza się jednak, gdy aplikujesz na mocno wyspecjalizowane stanowisko, a doświadczenie zawodowe jest BARDZO ważne. Wtedy warto pokusić się o nieco dłuższe curriculum vitae, w którym zawierasz krótkie opisy stanowisk w poprzednich miejscach pracy.

Drugim rozwiązaniem jest przesłanie nie tylko CV z krótkimi informacjami, ale także listu motywacyjnego (nawet gdy nie jest wymagany w ofercie pracy). Tutaj można dokładnie opisać swoje doświadczenie i wskazać, że nikt nie sprawdzi się tak jak Ty na stanowisku, na które aplikujesz.

2.     Pisać wszystko czy… może jednak nie?

Skoro już wiesz, jak długo pisać, musisz jeszcze wiedzieć CO pisać w CV. Częstym problemem jest fakt, że mamy bardzo dużo do przekazania rekruterowi i potencjalnemu pracodawcy. Wykształcenie, doświadczenie zawodowe, szkolenia, umiejętności… Chcesz napisać o wszystkim, by pokazać swoją elastyczność i wszechstronność.

Rada: Naprawdę nie warto pisać w CV WSZYSTKIEGO. Musisz nauczyć się selekcji informacji – co może być istotne dla Twojego potencjalnego przyszłego pracodawcy? Jakie umiejętności mogą się przydać na stanowisku, na które aplikujesz? Przykładowo, jeśli chcesz zostać przedstawicielem handlowym, naprawdę niewiele będzie znaczyło dla pracodawcy, że ukończyłeś kurs spawania.

Całe doświadczenie zawodowe jest Twoim zdaniem istotne? Najlepiej jest to sprawdzić, prosząc o krytyczne przeczytanie pierwszej wersji curriculum vitae komuś bliskiemu i życzliwemu.

3.     Nie mam o czym pisać w CV! Czyli problemy pierwszej pracy

Inaczej kwestia zawartości CV prezentuje się w przypadku osób, które dopiero wyruszają na podbój rynku pracy. Trudno jest wybierać najistotniejsze informacje, gdy… ich po prostu nie ma. Nie oznacza to jednak, że masz oddać pustą kartkę zamiast curriculum vitae!

Rada: Jeśli dopiero rozpoczynasz karierę i nie masz doświadczenia zawodowego, możesz w inny sposób zaimponować przyszłemu pracodawcy. W CV przedstaw informacje na temat prac dorywczych, tymczasowych, praktyk, stażów, wolontariatu. Wymień szkolenia i kursy, w których brałeś udział.

W ten sposób pokażesz, że pomimo braku doświadczenia zawodowego, jesteś dobrym wyborem – jesteś zaangażowany w projekty, które realizujesz, nie siedzisz z założonymi rękoma i nie czekasz aż praca sama zjawi się u Twojego progu.

Chcesz wiedzieć więcej o dobrym CV? Zajrzyj do naszego kolejnego wpisu blogowego na ten temat:
Z cyklu: dobre CV. Kłamstwa, zdjęcia, dane osobowe

The post Z cyklu: dobre CV. Jak długie ma być i co w nim zawrzeć? first appeared on NDG.

Korespondencja

Dziś najczęściej swoją aplikację wysyła się za pomocą maila. Dlatego też (oprócz kontaktu telefonicznego) możemy spodziewać się, że osoba siedząca po drugiej stronie łącza… odpowie nam tą samą drogą.

Zgodnie z etykietą panującą w internecie (netykietą) oraz biznesową, zawsze na maile odpowiadaj za pomocą przycisku „Odpowiedz” lub „Respond” – dzięki czemu zachowasz ciągłość korespondencji. Niezależnie od ilości wymienionych maili, zawsze pamiętaj o powitaniu oraz podpisaniu wiadomości pełnym imieniem i nazwiskiem.

Warto też pamiętać, że prawidłowa ortografia i interpunkcja są zawsze w cenie! Zanim wyślesz wiadomość, przeczytaj ją jeszcze raz i sprawdź, czy w treść nie zakradła się żadna literówka.

Wygląd

Na rozmowę kwalifikacyjną należy się odpowiednio ubrać. Strój, makijaż, fryzura – każdym elementem swojego wyglądu powinieneś swojemu rozmówcy okazywać szacunek i zainteresowanie.

Zazwyczaj mężczyźni ubierają więc garnitury, a kobiety garsonki. Nie jest to jednak warunek konieczny! Im luźniejsze środowisko danej firmy, tym większa tolerancja na mniej formalny look. Nawet niektóre korporacje wręcz używają braku dress codu jako zachęty w ogłoszeniach o pracę.

Niemniej jednak, Twoje ubrania powinny być  czyste, zadbane i wyprasowane. Na to spotkanie zrezygnuj z podartych jeansów czy wyciągniętych koszulek.

Zachowanie przy wejściu

O dobrych manierach pamiętaj od samego początku, od wejścia do firmy. W drzwiach przepuszczamy kobiety przodem, najpierw wypuszczamy osoby wychodzące ze środka. Nigdy nie wiesz, na kogo trafisz! Może to być Twój przyszły szef lub rekruter. Analogiczne zachowanie wymagane jest przy windzie.

Zgodnie z etykietą do drzwi firmy czy sekretariatu nie pukamy. Jest to jednak wskazane, jeśli drzwi są zamknięte, a nigdzie obok nie ma dzwonka.

Zaraz po wejściu do firmy, pamiętaj o konieczności przywitania się. Wchodząc do sekretariatu, przedstaw się, poinformuj o celu wizyty oraz o tym, z kim i o której godzinie masz się spotkać.

Punktualność

Punktualność nie oznacza braku spóźnienia – równie źle widziane jest przyjście o dużo za wcześnie.

Być może właśnie odbywa się ważne spotkanie lub rozmowa kwalifikacyjna z innym kandydatem? Jeżeli dotarłeś na miejsce na pół godziny przed spotkaniem… poczekaj. W samochodzie, w pobliskim sklepie lub podczas krótkiego spaceru.

Na samo spotkanie najlepiej jest dotrzeć na parę minut przed jego rozpoczęciem.

Jeśli jednak wiesz, że się spóźnisz (postaraj się jednak tego uniknąć za wszelką cenę!), skontaktuj się z osobą, która zaprosiła Cię na spotkanie. Przeproś i podaj konkretną realną godzinę, o której pojawisz się w firmie.

Podać rękę… czy nie?

Według zasad etykiety, rękę na przywitanie powinien wyciągnąć gospodarz. Co zrobić jednak, jeśli tego nie zrobi? Nie wyciągaj swojej! W takim wypadku wystarczy skinięcie głową oraz formalne „dzień dobry”.

Jeśli rekruter lub potencjalny szef wyciąga dłoń, musisz na to właściwie odpowiedzieć.  Bądź przygotowany, zadbaj o suche dłonie. Umiarkowanie mocny uścisk dłoni powinien trwać ok. 3 sekund. Podczas uścisku patrz swojemu rozmówcy w oczy, możesz się uśmiechnąć.

Uwaga – jeśli rekruterem lub potencjalnym szefem jest kobieta, nie całuj jej dłoni! Nie jest to mile widziane w zasadach etykiety biznesowej.

Te same zasady dotyczą podawania dłoni na pożegnanie.

Inne zasady, o których musisz pamiętać!

• Przygotuj się do spotkania, przeczytaj dostępne informacje o firmie, do której aplikujesz.
• Wyłącz dźwięki i wibracje w telefonie komórkowym (lub całkowicie go wyłącz) jeszcze przed wejściem do budynku – absolutnie nie odbieraj telefonu w czasie rozmowy kwalifikacyjnej!
• Nie zajmuj miejsca, dopóki nie zostanie Ci ono wskazane przez osobę prowadzącą spotkanie.
• Jeśli zaproponowany zostanie Ci napój, poproś o jak najmniej problematyczny – najlepiej wodę, ewentualnie herbatę.
• Nawet jeśli rozmowa prowadzona jest w luźnej atmosferze, nie przechodź z rozmówcami na „ty”.
• Możesz pozwolić sobie na pojedynczy żart czy anegdotkę, jeśli pozwala na to atmosfera spotkania. Jednak trzeba z tym bardzo uważać – Twoi rozmówcy mogą mieć zupełnie inne poczucie humoru.
• Nigdy nie przerywaj wypowiedzi rozmówcy, nie dokańczaj za niego myśli, nie wtrącaj się w zdanie. Jeśli chcesz coś sprostować lub dopowiedzieć, poczekaj aż skończy mówić.

The post Savoir-vivre w rekrutacji, czyli jak nie popełnić faux-pas podczas rozmowy kwalifikacyjnej first appeared on NDG.

Objęcie wymarzonego stanowiska wymaga wielu poświęceń: lata edukacji, zdobywania doświadczenia zawodowego oraz kształtowanie kompetencji miękkich. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej i prezentacji własnej sylwetki przedstawiamy swoje zalety i osiągnięcia, zdecydowanie jednak nie warto kłamać!

Każde kłamstwo wypowiadane jest, aby poprawić swój wizerunek w oczach przyszłego pracodawcy. Każde jednak niesie ze sobą ryzyko – często powtarzane kłamstwa łatwo zweryfikować oraz narazić się na ośmieszenie. Doświadczony rekruter szybko odkryje prawdę, dlatego nie warto narażać własnej reputacji oraz tracić szansy na pracę marzeń.

Kłamstwo nr 1: „Po angielsku mówię od urodzenia, a komputer obsługuję z zamkniętymi oczami!”

Najczęściej spotykanym kłamstwem wśród kandydatów jest zawyżanie swoich kwalifikacji. Górują wśród nich bardzo dobra znajomość języka obcego czy programów biurowych. Choć w ogłoszeniach o pracę „znajomość języka angielskiego oraz bardzo dobra obsługa komputera” to niemal standard, okazuje się, że kwalifikacje te nie we wszystkich przypadkach są oczywiste.

Można je jednak łatwo sprawdzić. Wystarczy zagaić rozmowę w danym języku lub zadać mniej ogólne pytanie dotyczące działania konkretnego programu. Często bowiem potencjalni pracownicy wpisują w CV bardzo dobrą znajomość Pakietu Office – ci sami ludzie zapytani przez rekrutera nie potrafią odpowiedzieć na pytanie o to, jak tworzy się sumę w tabeli.

Kłamstwo nr 2: „Pracowałem w firmie X od 2003 do 2005 roku, czyli 3 lata”

Być może to nie kłamstwo – ale informacje mijające się z prawdą także nie są mile widziane podczas starania się o nową pracę. Niejasne dane często dotyczą okresu pracy w poprzedniej firmie, a okres podawany w latach może mocno zakrzywić obraz doświadczenia kandydata. Choć na pierwszy rzut oka przykładowe „zatrudnienie w latach: 2003-2005” wygląda na 3-letnie doświadczenie, może okazać się, że osoba zatrudniona była na stanowisku od grudnia 2003 do stycznia 2005. A to całkowicie zmienia postać rzeczy!

Dlatego też w dokumentach aplikacyjnych nie powinno się podawać okresu pracy w latach, ale w miesiącach, które pracownik spędził na danym stanowisku. Prośba rekrutera o uszczegółowienie tych danych podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinna wyjaśnić wszystkie wątpliwości, choć zawsze lepiej od razu podawać dokładne informacje w swoim CV.

Kłamstwo nr 3: „Z poprzedniej pracy odszedłem, bo…”

Po burzliwym rozstaniu z poprzednim pracodawcą możemy mieć chęć ukrycia prawdziwego powodu zmiany pracy. Na rozmowie kwalifikacyjnej warto jednak podać prawdziwą przyczynę zmiany stanowiska. Nie warto ukrywać tego, że zostaliśmy zwolnieni.

Przyszły pracodawca może to łatwo sprawdzić kontaktując się z poprzednio zatrudniającą nas firmą. Nawet, gdy zwolniono nas z naszej winy, np. poprzez zaniedbanie obowiązków, warto się do tego przyznać. Należy jednak podkreślić jaką nauczkę otrzymaliśmy z zaistniałej sytuacji i zaznaczyć, że dołożymy wszelkich starań aby nie powtórzyła się ona w przyszłości.

Kłamstwo nr 4: „Szybko się uczę, jestem pracowity i punktualny”

Podczas spotkania z rekruterem często możemy otrzymać pytanie o swoje mocne strony. Odpowiadając utartymi zwrotami o naszej punktualności, pracowitości i szybkim uczeniu się nowych rzeczy, nikogo już nie zaskoczymy.

Dodatkowo możemy się narazić na śmieszność, ponieważ rekruter w prosty sposób sprawdzi nasze faktyczne cechy. Wystarczy, aby podał nam do rozwiązania konkretny problem i prosił o postawienie się w roli pracownika firmy podczas jego rozwiązywania.

Kłamstwo nr 5: „Mam spore osiągnięcia, pracowałem przy ogromnym projekcie”

Choć nasze poprzednie stanowisko powinno zdradzać zakres obowiązków, pomiędzy firmami widać znaczące różnice pomiędzy ilością zadań wykonywanych przez osoby na tym samym stanowisku. W dokumentach aplikacyjnych warto więc podawać informacje o naszych osiągnięciach na konkretnym polu.

Warto jednak robić to z głową i nie przypisywać sobie zasług innych. Praca przy projekcie dla światowej marki brzmi dumnie – lecz podczas rozmowy z rekruterem wypadniemy kiepsko, jeśli wyjdzie na jaw, że nasza praca polegała jedynie na tygodniowym zastępstwie jednego z członków zespołu, który na stale przy tym projekcie pracował.

Kłamstwo nr 6: „Po pracy uprawiam wspinaczkę alpejską, lubię kino hiszpańskie”

Umiejętności i doświadczenie mówią o nas wiele, jednak nic tak nie da rekruterowi lepszego opisu kandydata niż jego zainteresowania i sposób spędzania czasu wolnego od pracy. Zawsze więc wyszukujemy naszych najbardziej oryginalnych zainteresowań lub nawet chwilowych pasji, aby pochwalić się nimi przed przyszłym pracodawcom.

Na tym polu też nie warto koloryzować: może okazać się, że pracodawca z entuzjazmem podzieli nasze zainteresowanie i będzie w nas widział bratnią duszę. Jednak jeśli on jest wieloletnim pasjonatem jazdy górskiej na rowerze, nasz pojedynczy wyjazd ze znajomymi na pobliskie wzniesienia… wypadnie blado.

Wnioski?

Dobrze pokazana prawda będzie o wiele lepiej odbierana przez rekrutera niż podkoloryzowane fakty i kłamstwa. Warto więc bazować na swoich realnych doświadczeniach i przeżyciach zamiast narażać się na spalenie swojego wizerunku już na samym starcie.

The post Najczęstsze kłamstwa podczas rozmów kwalifikacyjnych first appeared on NDG.