Przedstawiciel medyczny, farmaceutyczny reprezentuje firmę wytwarzającą sprzęt i artykuły medyczne lub farmaceutyki. Jego podstawowym zadaniem jest promocja i sprzedaż produktów. Przedstawiciel medyczny jest w pewnym sensie ambasadorem swojej marki. Nawiązuje i utrzymuje kontakt z lekarzami, dyrektorami szpitali, pracownikami aptek oraz przedstawicielami środowiska medycznego i farmaceutycznego. Wykonując tę pracę można z powodzeniem łączyć umiejętności interpersonalne, techniki sprzedażowe i wiedzę medyczną.

Cechy dobrego sprzedawcy

Dobry sprzedawca nie powinien mieć problemów w nawiązywaniu nowych znajomości, poznawaniu ludzi. Otwartość, odwaga, pewność siebie, umiejętność odnalezienia się w nowej, zaskakującej sytuacji to cechy bardzo pożądane. Podczas rozmowy poza właściwym doborem argumentów, formułowanych prostym, zrozumiałym językiem, powinien aktywnie słuchać, wykazywać autentyczne zaangażowanie w prowadzoną rozmowę. Każde spotkanie, sfinalizowana, bądź nie, transakcja to okazje, podczas których można ćwiczyć umiejętności perswazyjne, techniki sprzedaży i zdobywać coraz większą pewność siebie. Nie należy się zniechęcać, aby sprzedać produkt i usłyszeć TAK, trzeba najpierw kilka razy usłyszeć NIE.

Pomimo iż wykształcenie medyczne, farmaceutyczne nie jest określonym prawnie warunkiem wymaganym od kandydatów na to stanowisko, firmy coraz częściej skłaniają się do zatrudniania osób z wykształceniem wyższym specjalistycznym, które ukończyły medycynę lub farmację lecz także kierunki pokrewne takie jak, np. analityka medyczna, chemia, biologia, biotechnologia, fizjoterapia, pielęgniarstwo, a nawet wychowanie fizyczne, czy technologia żywienia. Bardzo ważną kwestią jest znajomość ściśle określonych przepisów prawnych regulujących dystrybucję produktów medycznych. Zgodnie z art. 61 Dziennika Ustaw za zapewnienie odpowiednich szkoleń dla pracowników odpowiedzialny jest pracodawca.

Zarobki

Średnie zarobki przedstawicieli medycznych można szacować na około 3500 zł netto. W tej branży naturalnym dodatkiem motywacyjnym jest prowizja od sprzedaży.

The post Przedstawiciele medyczni wciąż potrzebni na rynku pracy first appeared on NDG.

Wyodrębniliśmy czternaście typów osobowości, które podzielimy na typy bardziej społeczne, umiejące pracować w zespole i mniej społeczne, będące indywidualistami w życiu zawodowym. Wśród tych bardziej społecznych wyróżniamy:

Typ sumienny

To typ osobowości kogoś, kto stara się być w pracy przede wszystkim… perfekcjonistą! Wymaga od innych takiego samego zaangażowania w sprawy zawodowe i ma silne poczucie obowiązku. Tak silne, że często pracy poświęca swój wolny czas. Idealny zawód: prawnik, lekarz, księgowy.

Typ dramatyczny

Motywacja = emocje. Dzięki temu taki typ przyciąga uwagę i potrafi wykorzystać swoje atuty w różny sposób. To ktoś nieszablonowy, z niesamowitą wyobraźnią i poczuciem estetyki. Lubi być chwalony i podziwiany przez innych. Jak aktor na scenie. Taki typ może się realizować w takich zawodach jak: Specjalista PR, handlowiec czy agent od nieruchomości.

Typ oddany

To oddany i lojalny pracownik, traktujący firmę jak własną i utożsamiający się z jej celami. Jest najpierw dla innych, a później dla siebie. Dusza towarzystwa, pełna pokory wsłuchując się w opinie innych przed podjęciem decyzji. Słaba strona to przewrażliwienie na punkcie tego co myślą inni. Stanowisko powinno nieść za sobą konkretne zadania, przynoszące korzyść innym. Realizacja w profesjach takich jak: pielęgniarka, sekretarka, pracownik socjalny.

Typ zmienny emocjonalnie

Jest impulsywny i kieruje się emocjami. Szybko się nudzi, ma niespożyte pokłady energii i stara się dotrzeć, tam, gdzie inni twierdzą, że nie można. Ma ogromną motywację do działania i nie boi się rozmawiać i walczyć o swoje. To typ osobowości aktora, malarza czy filmowca.

Typ ofiarny

Jak sama nazwa wskazuje swoją pracę traktuje jako ofiarę, tj. służbę. Pomaga innym i to daje mu motywację i satysfakcję. Świetnie się adaptuję do otaczających go warunków. Nie potrafi odpoczywać, odpoczywa kiedy pracuje. Taki typ spełni się jako lekarz, opiekun, wychowawca, nauczyciel.

Typ wygodny

Praca nie jest dla niego wszystkim. Działa sumiennie, ale tylko w zakresie swoich obowiązków i tyle ile musi. Ceni sobie wolność i odpoczynek. Rozdziela pracę zawodową od życia prywatnego. Typ wygodny jest asertywny i nie pozwala się wykorzystywać. Robi wszystko na ostatnią chwilę, bo nie czuje potrzeby aby być najlepszym. Zawody, w których będzie się czuł dobrze to urzędnik lub pracownik produkcyjny.

Typ władczy

Urodzony lider, z charyzmą i nerwami ze stali. Nie boi się odpowiedzialności, pragnie władzy i jest zaangażowany w osiąganie założonych celów. Kryzysy zjada na śniadanie, dlatego przoduje w strukturach. Nie potrafi pogodzić się z porażkami, traktując władze jako główny motor napędowy. Najlepszy zawód z takimi cechami to bankier, makler giełdowy czy dyrektor w korporacji lub manager.

C.D.N.

The post Indywidualista czy społecznik? Dopasuj zawód do swojej osobowości! cz.1 first appeared on NDG.

Decyzja to podstawa

Szukamy nowej pracy z różnych powodów: zła atmosfera, poprawa warunków finansowych, stres i przemęczenie, albo po prostu chęć zmiany. Zdarza się, że rzucamy prace z dnia na dzień, pod wpływem emocji, nie dbając o konsekwencje. Bywa tez tak, że potrzebujemy czas i refleksji, aby zrobić ostateczny krok. Lepiej bowiem rozplanować wszystko, tak aby zrobić wszystko zgodnie z obowiązującym kanonem zachowania. Praca to w końcu duża część naszego życia i stanowi jego ważny element. Starajmy się traktować innych tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani.

Umowa – kiedy mogę odejść?

Warunki wypowiedzenia określa podpisana umowa. W zależności od rodzaju umowy (okres próbny, czas określony, nieokreślony) pracownikowi przysługuje obowiązujący okres wypowiedzenia:

Dla osób zatrudnionych na okres próbny:

• 3 dni robocze, gdy okres próbny nie przekracza 2 tygodni;
• 1 tydzień przy okresie próbnym do 2 tygodni;
• 2 tygodnie, jeżeli okres próbny wyniesie 3 miesiące.

Dla osób zatrudnionych na umowę o pracę na czas określony lub nieokreślony:

• 2 tygodnie przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy;
• 1 miesiąc, gdy zatrudnienie trwa co najmniej 6 miesięcy;
• 3 miesiące, gdy pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

W przypadku rozwiązania umowy za porozumieniem stron, obie strony wspólnie ustalają okres wypowiedzenia oraz warunki odejścia.

Obowiązki pracodawcy

W przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, w ciągu 7 dni pracownik powinien otrzymać od pracodawcy świadectwo pracy. Dokument ten zawiera informacje o terminie obowiązywania umowy, rodzaju wykonywanych czynności, zajmowanych stanowiskach, a także informacje związane z zakończeniem współpracy.

Pracodawca musi się również rozliczyć z pracownikiem w zakresie należności wynikających z umowy oraz niewykorzystanego urlopu. Urlop pracownik może wykorzystać podczas wypowiedzenia lub otrzymać za niego ekwiwalent. Wszystko jest kwestią rozmowy i wspólnego ustalenia warunków odejścia.

The post Zmiana pracy – co robić? first appeared on NDG.

Korki, awarie samochodów i zepsuty budzik

Wyobraź sobie, że czeka Cię randka życia. Wiesz, że osoba, z którą się umówiłeś, jest niezwykle atrakcyjna. Wszystko wskazuje na to, że znajomość ma szansę rozwinąć się w coś pięknego i trwałego… Ale niestety, jadąc na miejsce spotkania, złapałeś gumę.

Analogiczne uczucia wiążą się z umówioną rozmową kwalifikacyjną. Marzysz o stanowisku, na które kandydujesz. Chcesz pracować w tej firmie przez kolejne miesiące… kto wie, może zostaniesz tam na lata? Wszystko to może zostać skreślone przez zepsuty budzik.

Tak jak na pierwszą randkę, tak samo na spotkanie z potencjalnym pracodawcą nie można się spóźnić! Oczywiście zdarzają się nieprzewidziane okoliczności – jednak osoba, z którą jesteś umówiony, może już na Ciebie dłużej nie czekać…

Zadbaj o pierwsze wrażenie, czyli o właściwy wygląd

Kiedy umawiasz się do teatru, przychodzisz w garniturze. Jeśli randka ma odbyć się w parku lub kinie, wybierasz casualowy zestaw. A jeżeli spotykacie się na basenie, to masz na sobie kąpielówki. Niezależnie od miejsca, ubranie powinno być czyste i schludne, a włosy ułożone.

Na rozmowę kwalifikacyjną także dobieraj strój do okoliczności. Jeśli starasz się o pracę w banku, nie możesz pojawić się w dresie. I odwrotnie – chcąc pracować na siłowni, nie musisz ubierać białej koszuli i muchy.

Nie spłoń w ogniu pytań

Umówiłeś się z osobą, która bardzo Ci się spodobała, jednak na razie to tylko ocena powierzchowności. Czas poznać wnętrze! Zadajesz pytania, sam odpowiadasz na setki…

Skoro kandydujesz na to stanowisko, musiały Ci się spodobać warunki podane w ofercie. A skoro pracodawca lub rekruter zaprosili Cię na rozmowę, to muszą im odpowiadać Twoje kwalifikacje. Teraz – podobnie jak na randce – czas na wzajemne poznanie.

Będą padać liczne pytania, niektóre mogą być nieco niewygodne. Ale Ty także wykaż się inicjatywą i pytaj. W ten sposób pokażesz, że zależy Ci na danym stanowisku. Być może też dowiesz się czegoś… przez co wcale nie będziesz miał ochoty na drugą randkę – a w tym przypadku na pracę w tym miejscu.

Nie kłam, kochanie

Kiedy próbujemy wywrzeć na rozmówcy świetne wrażenie, zdarza nam się kłamać. I to niezależnie od sytuacji – czy to podczas pierwszej randki, czy też rozmowy kwalifikacyjnej. I tu, i tu kłamstwo może wyjść na wierzch szybciej niż myślisz. I w obu przypadkach może skończyć się tym… że kolejnego spotkania nie będzie.

Zarówno piękne kobiety oraz przystojni mężczyźni, jak i potencjalni pracodawcy oraz rekruterzy wolą szczerych kandydatów. Nie udawaj kogoś innego niż jesteś, nie przypisuj sobie zasług przyjaciół i współpracowników.

Zamiast tego przedstaw się z jak najlepszej strony zgodnie z prawdą – tylko w ten sposób świeża znajomość ma szansę przerodzić się w związek, a rozmowa kwalifikacyjna w stałe zatrudnienie!

The post Jak przygotować się do rozmowy z rekruterem? Tak jak… na randkę! first appeared on NDG.

1.     Najważniejszy problem – jak długie ma być CV?

Pewnie nie raz i nie dwa słyszałeś, że CV nie powinno przekraczać jednej strony. Ma to swoje uzasadnienie: jeśli rekruter ma do przeczytania setki aplikacji, nie będzie czytał po kilka stron od jednej osoby! Jest jednak druga strona medalu – chcesz się dobrze zaprezentować i przedstawić swoje zalety. Jak to połączyć?

Rada: Rzeczywiście, dużym ułatwieniem dla rekrutera jest ograniczenie się do jednej strony (ewentualnie dwóch, gdy wydrukuje się CV dwustronnie). Ta zasada nie sprawdza się jednak, gdy aplikujesz na mocno wyspecjalizowane stanowisko, a doświadczenie zawodowe jest BARDZO ważne. Wtedy warto pokusić się o nieco dłuższe curriculum vitae, w którym zawierasz krótkie opisy stanowisk w poprzednich miejscach pracy.

Drugim rozwiązaniem jest przesłanie nie tylko CV z krótkimi informacjami, ale także listu motywacyjnego (nawet gdy nie jest wymagany w ofercie pracy). Tutaj można dokładnie opisać swoje doświadczenie i wskazać, że nikt nie sprawdzi się tak jak Ty na stanowisku, na które aplikujesz.

2.     Pisać wszystko czy… może jednak nie?

Skoro już wiesz, jak długo pisać, musisz jeszcze wiedzieć CO pisać w CV. Częstym problemem jest fakt, że mamy bardzo dużo do przekazania rekruterowi i potencjalnemu pracodawcy. Wykształcenie, doświadczenie zawodowe, szkolenia, umiejętności… Chcesz napisać o wszystkim, by pokazać swoją elastyczność i wszechstronność.

Rada: Naprawdę nie warto pisać w CV WSZYSTKIEGO. Musisz nauczyć się selekcji informacji – co może być istotne dla Twojego potencjalnego przyszłego pracodawcy? Jakie umiejętności mogą się przydać na stanowisku, na które aplikujesz? Przykładowo, jeśli chcesz zostać przedstawicielem handlowym, naprawdę niewiele będzie znaczyło dla pracodawcy, że ukończyłeś kurs spawania.

Całe doświadczenie zawodowe jest Twoim zdaniem istotne? Najlepiej jest to sprawdzić, prosząc o krytyczne przeczytanie pierwszej wersji curriculum vitae komuś bliskiemu i życzliwemu.

3.     Nie mam o czym pisać w CV! Czyli problemy pierwszej pracy

Inaczej kwestia zawartości CV prezentuje się w przypadku osób, które dopiero wyruszają na podbój rynku pracy. Trudno jest wybierać najistotniejsze informacje, gdy… ich po prostu nie ma. Nie oznacza to jednak, że masz oddać pustą kartkę zamiast curriculum vitae!

Rada: Jeśli dopiero rozpoczynasz karierę i nie masz doświadczenia zawodowego, możesz w inny sposób zaimponować przyszłemu pracodawcy. W CV przedstaw informacje na temat prac dorywczych, tymczasowych, praktyk, stażów, wolontariatu. Wymień szkolenia i kursy, w których brałeś udział.

W ten sposób pokażesz, że pomimo braku doświadczenia zawodowego, jesteś dobrym wyborem – jesteś zaangażowany w projekty, które realizujesz, nie siedzisz z założonymi rękoma i nie czekasz aż praca sama zjawi się u Twojego progu.

Chcesz wiedzieć więcej o dobrym CV? Zajrzyj do naszego kolejnego wpisu blogowego na ten temat:
Z cyklu: dobre CV. Kłamstwa, zdjęcia, dane osobowe

The post Z cyklu: dobre CV. Jak długie ma być i co w nim zawrzeć? first appeared on NDG.

Czym dokładnie zajmuje się przedstawiciel firmy?

Osoba zatrudniona w firmie jako przedstawiciel handlowy w głównej mierze zajmuje się… sprzedażą. Musi więc bardzo dobrze znać produkty lub usługi, które oferuje jego pracodawca. Jednak to nie jedyny obowiązek handlowca! Co jeszcze robi przedstawiciel w ramach swojej pracy?

• Realizuje plany sprzedażowe – pracodawcy zazwyczaj określają dla handlowców plany sprzedażowe, czyli określają, jaki poziom powinna osiągać sprzedaż. Zadaniem przedstawiciela jest osiągnięcie danego limitu.
• Budowa i dbanie o relacje z klientami – każdy przedstawiciel pracuje na określonym terenie. Może to być dane miasto, województwo, region czy nawet kraj. Handlowiec powinien budować relacje z potencjalnymi klientami i starać się je utrzymać w jak najlepszym stanie – co w efekcie ma wpływać oczywiście na sprzedaż.
• Pozyskiwanie klientów – samo dbanie o relacje to za mało. Przedstawiciel musi także aktywnie poszukiwać nowych klientów! W tym celu powinien więc podejmować odpowiednie kroki w zakresie promocji produktów lub usług, np. brać udział w targach.
• Raportowanie wyników swojej pracy – menadżerowie i właściciele firm lubią widzieć, że ich pracownicy są efektywni w działaniu. Dlatego też handlowiec przygotowuje raporty ze swojej pracy, analizuje dotychczasowe przedsięwzięcia, planuje kolejne.

Od czego zależne są zarobki przedstawicieli?

Każdy chciałby zarabiać jak najwięcej. W pracy przedstawiciela handlowego naprawdę dużym plusem jest to, że zarobki zależą w głównej mierze… od własnej pracy!

Pensja handlowca składa się z dwóch elementów:

1. Prowizji – pracodawcy określają wysokość prowizji w zależności od osiąganych wyników sprzedażowych. Wyznacznikiem prowizji może być procent od całego obrotu (tak jest najczęściej), może być to jednak także ilość zawartych umów czy sprzedaż konkretnych produktów. Prowizje mogą być przydzielane indywidualnie lub całemu zespołowi.
2. Podstawy wynagrodzenia. Sama podstawa to niekoniecznie najniższa krajowa (chociaż może tak być).

Podsumowując: zarobki handlowce są zależne m.in. od:

• Firmy – inne zarobki oferują międzynarodowe koncerny, a inne małe przedsiębiorstwa.
• Branży – najczęściej handlowców poszukują firmy kosmetyczne, medyczne, reklamowe.
• Regionu – to charakter danego regionu (np. stopień bezrobocia) wpływa na sprzedaż, a więc i na prowizję handlowca.
• Stażu pracy – bogate doświadczenie przedstawiciela w zawodzie może wpływać na jego postrzeganie przez pracodawcę (wyższa podstawa wynagrodzenia), ale też na prowizje (większe zdolności sprzedażowe).

Dodatkowo przedstawiciel handlowy otrzymuje do dyspozycji sprzęt niezbędny do pracy. W Grupie NDG wyposażamy pracowników w to, czego potrzebują, by jak najlepiej realizować stawiane przed nimi zadania: samochód służbowy, smartfon, komputer.

Chcesz zostać przedstawicielem? Oferty pracy i informacje na ten temat czekają na Ciebie w zakładce Kariera na naszej stronie!

The post Zarobki handlowca – od czego zależy, ile zarobię jako przedstawiciel? first appeared on NDG.

Korespondencja

Dziś najczęściej swoją aplikację wysyła się za pomocą maila. Dlatego też (oprócz kontaktu telefonicznego) możemy spodziewać się, że osoba siedząca po drugiej stronie łącza… odpowie nam tą samą drogą.

Zgodnie z etykietą panującą w internecie (netykietą) oraz biznesową, zawsze na maile odpowiadaj za pomocą przycisku „Odpowiedz” lub „Respond” – dzięki czemu zachowasz ciągłość korespondencji. Niezależnie od ilości wymienionych maili, zawsze pamiętaj o powitaniu oraz podpisaniu wiadomości pełnym imieniem i nazwiskiem.

Warto też pamiętać, że prawidłowa ortografia i interpunkcja są zawsze w cenie! Zanim wyślesz wiadomość, przeczytaj ją jeszcze raz i sprawdź, czy w treść nie zakradła się żadna literówka.

Wygląd

Na rozmowę kwalifikacyjną należy się odpowiednio ubrać. Strój, makijaż, fryzura – każdym elementem swojego wyglądu powinieneś swojemu rozmówcy okazywać szacunek i zainteresowanie.

Zazwyczaj mężczyźni ubierają więc garnitury, a kobiety garsonki. Nie jest to jednak warunek konieczny! Im luźniejsze środowisko danej firmy, tym większa tolerancja na mniej formalny look. Nawet niektóre korporacje wręcz używają braku dress codu jako zachęty w ogłoszeniach o pracę.

Niemniej jednak, Twoje ubrania powinny być  czyste, zadbane i wyprasowane. Na to spotkanie zrezygnuj z podartych jeansów czy wyciągniętych koszulek.

Zachowanie przy wejściu

O dobrych manierach pamiętaj od samego początku, od wejścia do firmy. W drzwiach przepuszczamy kobiety przodem, najpierw wypuszczamy osoby wychodzące ze środka. Nigdy nie wiesz, na kogo trafisz! Może to być Twój przyszły szef lub rekruter. Analogiczne zachowanie wymagane jest przy windzie.

Zgodnie z etykietą do drzwi firmy czy sekretariatu nie pukamy. Jest to jednak wskazane, jeśli drzwi są zamknięte, a nigdzie obok nie ma dzwonka.

Zaraz po wejściu do firmy, pamiętaj o konieczności przywitania się. Wchodząc do sekretariatu, przedstaw się, poinformuj o celu wizyty oraz o tym, z kim i o której godzinie masz się spotkać.

Punktualność

Punktualność nie oznacza braku spóźnienia – równie źle widziane jest przyjście o dużo za wcześnie.

Być może właśnie odbywa się ważne spotkanie lub rozmowa kwalifikacyjna z innym kandydatem? Jeżeli dotarłeś na miejsce na pół godziny przed spotkaniem… poczekaj. W samochodzie, w pobliskim sklepie lub podczas krótkiego spaceru.

Na samo spotkanie najlepiej jest dotrzeć na parę minut przed jego rozpoczęciem.

Jeśli jednak wiesz, że się spóźnisz (postaraj się jednak tego uniknąć za wszelką cenę!), skontaktuj się z osobą, która zaprosiła Cię na spotkanie. Przeproś i podaj konkretną realną godzinę, o której pojawisz się w firmie.

Podać rękę… czy nie?

Według zasad etykiety, rękę na przywitanie powinien wyciągnąć gospodarz. Co zrobić jednak, jeśli tego nie zrobi? Nie wyciągaj swojej! W takim wypadku wystarczy skinięcie głową oraz formalne „dzień dobry”.

Jeśli rekruter lub potencjalny szef wyciąga dłoń, musisz na to właściwie odpowiedzieć.  Bądź przygotowany, zadbaj o suche dłonie. Umiarkowanie mocny uścisk dłoni powinien trwać ok. 3 sekund. Podczas uścisku patrz swojemu rozmówcy w oczy, możesz się uśmiechnąć.

Uwaga – jeśli rekruterem lub potencjalnym szefem jest kobieta, nie całuj jej dłoni! Nie jest to mile widziane w zasadach etykiety biznesowej.

Te same zasady dotyczą podawania dłoni na pożegnanie.

Inne zasady, o których musisz pamiętać!

• Przygotuj się do spotkania, przeczytaj dostępne informacje o firmie, do której aplikujesz.
• Wyłącz dźwięki i wibracje w telefonie komórkowym (lub całkowicie go wyłącz) jeszcze przed wejściem do budynku – absolutnie nie odbieraj telefonu w czasie rozmowy kwalifikacyjnej!
• Nie zajmuj miejsca, dopóki nie zostanie Ci ono wskazane przez osobę prowadzącą spotkanie.
• Jeśli zaproponowany zostanie Ci napój, poproś o jak najmniej problematyczny – najlepiej wodę, ewentualnie herbatę.
• Nawet jeśli rozmowa prowadzona jest w luźnej atmosferze, nie przechodź z rozmówcami na „ty”.
• Możesz pozwolić sobie na pojedynczy żart czy anegdotkę, jeśli pozwala na to atmosfera spotkania. Jednak trzeba z tym bardzo uważać – Twoi rozmówcy mogą mieć zupełnie inne poczucie humoru.
• Nigdy nie przerywaj wypowiedzi rozmówcy, nie dokańczaj za niego myśli, nie wtrącaj się w zdanie. Jeśli chcesz coś sprostować lub dopowiedzieć, poczekaj aż skończy mówić.

The post Savoir-vivre w rekrutacji, czyli jak nie popełnić faux-pas podczas rozmowy kwalifikacyjnej first appeared on NDG.

Objęcie wymarzonego stanowiska wymaga wielu poświęceń: lata edukacji, zdobywania doświadczenia zawodowego oraz kształtowanie kompetencji miękkich. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej i prezentacji własnej sylwetki przedstawiamy swoje zalety i osiągnięcia, zdecydowanie jednak nie warto kłamać!

Każde kłamstwo wypowiadane jest, aby poprawić swój wizerunek w oczach przyszłego pracodawcy. Każde jednak niesie ze sobą ryzyko – często powtarzane kłamstwa łatwo zweryfikować oraz narazić się na ośmieszenie. Doświadczony rekruter szybko odkryje prawdę, dlatego nie warto narażać własnej reputacji oraz tracić szansy na pracę marzeń.

Kłamstwo nr 1: „Po angielsku mówię od urodzenia, a komputer obsługuję z zamkniętymi oczami!”

Najczęściej spotykanym kłamstwem wśród kandydatów jest zawyżanie swoich kwalifikacji. Górują wśród nich bardzo dobra znajomość języka obcego czy programów biurowych. Choć w ogłoszeniach o pracę „znajomość języka angielskiego oraz bardzo dobra obsługa komputera” to niemal standard, okazuje się, że kwalifikacje te nie we wszystkich przypadkach są oczywiste.

Można je jednak łatwo sprawdzić. Wystarczy zagaić rozmowę w danym języku lub zadać mniej ogólne pytanie dotyczące działania konkretnego programu. Często bowiem potencjalni pracownicy wpisują w CV bardzo dobrą znajomość Pakietu Office – ci sami ludzie zapytani przez rekrutera nie potrafią odpowiedzieć na pytanie o to, jak tworzy się sumę w tabeli.

Kłamstwo nr 2: „Pracowałem w firmie X od 2003 do 2005 roku, czyli 3 lata”

Być może to nie kłamstwo – ale informacje mijające się z prawdą także nie są mile widziane podczas starania się o nową pracę. Niejasne dane często dotyczą okresu pracy w poprzedniej firmie, a okres podawany w latach może mocno zakrzywić obraz doświadczenia kandydata. Choć na pierwszy rzut oka przykładowe „zatrudnienie w latach: 2003-2005” wygląda na 3-letnie doświadczenie, może okazać się, że osoba zatrudniona była na stanowisku od grudnia 2003 do stycznia 2005. A to całkowicie zmienia postać rzeczy!

Dlatego też w dokumentach aplikacyjnych nie powinno się podawać okresu pracy w latach, ale w miesiącach, które pracownik spędził na danym stanowisku. Prośba rekrutera o uszczegółowienie tych danych podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinna wyjaśnić wszystkie wątpliwości, choć zawsze lepiej od razu podawać dokładne informacje w swoim CV.

Kłamstwo nr 3: „Z poprzedniej pracy odszedłem, bo…”

Po burzliwym rozstaniu z poprzednim pracodawcą możemy mieć chęć ukrycia prawdziwego powodu zmiany pracy. Na rozmowie kwalifikacyjnej warto jednak podać prawdziwą przyczynę zmiany stanowiska. Nie warto ukrywać tego, że zostaliśmy zwolnieni.

Przyszły pracodawca może to łatwo sprawdzić kontaktując się z poprzednio zatrudniającą nas firmą. Nawet, gdy zwolniono nas z naszej winy, np. poprzez zaniedbanie obowiązków, warto się do tego przyznać. Należy jednak podkreślić jaką nauczkę otrzymaliśmy z zaistniałej sytuacji i zaznaczyć, że dołożymy wszelkich starań aby nie powtórzyła się ona w przyszłości.

Kłamstwo nr 4: „Szybko się uczę, jestem pracowity i punktualny”

Podczas spotkania z rekruterem często możemy otrzymać pytanie o swoje mocne strony. Odpowiadając utartymi zwrotami o naszej punktualności, pracowitości i szybkim uczeniu się nowych rzeczy, nikogo już nie zaskoczymy.

Dodatkowo możemy się narazić na śmieszność, ponieważ rekruter w prosty sposób sprawdzi nasze faktyczne cechy. Wystarczy, aby podał nam do rozwiązania konkretny problem i prosił o postawienie się w roli pracownika firmy podczas jego rozwiązywania.

Kłamstwo nr 5: „Mam spore osiągnięcia, pracowałem przy ogromnym projekcie”

Choć nasze poprzednie stanowisko powinno zdradzać zakres obowiązków, pomiędzy firmami widać znaczące różnice pomiędzy ilością zadań wykonywanych przez osoby na tym samym stanowisku. W dokumentach aplikacyjnych warto więc podawać informacje o naszych osiągnięciach na konkretnym polu.

Warto jednak robić to z głową i nie przypisywać sobie zasług innych. Praca przy projekcie dla światowej marki brzmi dumnie – lecz podczas rozmowy z rekruterem wypadniemy kiepsko, jeśli wyjdzie na jaw, że nasza praca polegała jedynie na tygodniowym zastępstwie jednego z członków zespołu, który na stale przy tym projekcie pracował.

Kłamstwo nr 6: „Po pracy uprawiam wspinaczkę alpejską, lubię kino hiszpańskie”

Umiejętności i doświadczenie mówią o nas wiele, jednak nic tak nie da rekruterowi lepszego opisu kandydata niż jego zainteresowania i sposób spędzania czasu wolnego od pracy. Zawsze więc wyszukujemy naszych najbardziej oryginalnych zainteresowań lub nawet chwilowych pasji, aby pochwalić się nimi przed przyszłym pracodawcom.

Na tym polu też nie warto koloryzować: może okazać się, że pracodawca z entuzjazmem podzieli nasze zainteresowanie i będzie w nas widział bratnią duszę. Jednak jeśli on jest wieloletnim pasjonatem jazdy górskiej na rowerze, nasz pojedynczy wyjazd ze znajomymi na pobliskie wzniesienia… wypadnie blado.

Wnioski?

Dobrze pokazana prawda będzie o wiele lepiej odbierana przez rekrutera niż podkoloryzowane fakty i kłamstwa. Warto więc bazować na swoich realnych doświadczeniach i przeżyciach zamiast narażać się na spalenie swojego wizerunku już na samym starcie.

The post Najczęstsze kłamstwa podczas rozmów kwalifikacyjnych first appeared on NDG.

Przedstawiciel handlowy jest wizytówką każdej marki, to od niego zależy jak obsłużony zostanie klient. A to ma znaczący wpływ na podjęcie decyzji o współpracy! Dlatego każda marka i każda firma powinny zadbać o to, żeby jej pracownicy byli nienagannie ubranymi i kulturalnymi profesjonalistami. Zatrudniony przedstawiciel powinien znać specyfikę produktu, firmę, dla której pracuje, a także władać co najmniej jednym językiem obcym.

Firma zewnętrzna czy własny dział sprzedażowy?

Jedną z najważniejszych decyzji przy tworzeniu profesjonalnego zespołu sprzedażowego jest kwestia zatrudnienia nowych pracowników, reprezentujących firmę na zewnątrz.

Zasadniczo pracodawca ma dwie możliwości:
1. Dział sprzedażowy można samodzielnie stworzyć – przeprowadzić rekrutację, zatrudnić personel, przeprowadzić szkolenia, nadzorować pracę oraz utrzymywać go zarówno w okresie zintensyfikowanych działań sprzedażowych, jak i w czasie, kiedy są one minimalne.
2. Można także skorzystać z oferty…firmy zewnętrznej.

Decydując się na outsourcing, mamy pewność, że otrzymamy odpowiednio przygotowaną grupę sprzedażową. Zatrudniona zostanie ona w okresie zintensyfikowanych działań sprzedażowych i dzięki swojemu doświadczeniu w konkretnej branży może od razu przystąpić do realizacji zadań.

Rozwiązanie to pozwala utrzymać niższy poziom zatrudnienia, jednocześnie zapewniając wysoko wykwalifikowany personel. Będzie on prowadził sprzedaż na najwyższym poziomie, przy zachowaniu niskich kosztów jego zatrudnienia. Mając zaufaną grupę sprzedażową, która z sukcesem pracowała dla wielu różnorakich marek, nie musimy się także martwić o wizerunek przedstawicieli – kultura osobista oraz odpowiedni ubiór to w ich pracy podstawa, o czym sami bardzo dobrze wiedzą.

Gdzie szukać profesjonalnej grupy sprzedażowej?

Firmy outsourcingowe, takie jak Grupa NDG, posiadają szeroką wiedzę oraz wieloletnie doświadczenie w dostarczaniu profesjonalnych grup sprzedażowych. Dlatego też potrafią dobrać właściwą ilość członków zespołu oraz zapewnić kandydatów najbardziej pasujących do wymagań klienta.

W ramach współpracy możliwe jest też zlecenie firmie zewnętrznej samej rekrutacji, podczas której wyłonieni są najlepsi kandydaci. Proces znalezienia idealnych pracowników jest znacznie krótszy, tańszy i skuteczniejszy niż w przypadku działań na własną rękę. Dzięki posiadanej bazie pracowników Grupa NDG może w krótkim czasie znaleźć również pracownika na zastępstwo. Klient nie odczuje braków w zespole podczas długich nieobecności danej osoby, jednocześnie będzie miał pewność, że zastępczy pracownik prezentuje równie wysoki poziom wiedzy, doświadczenia i kultury osobistej co ten zatrudniony na stałe.

Dzięki opcji zatrudnienia nowych pracowników w firmie outsourcingowej właściciel firmy, dla której będzie pracować grupa sprzedażowa, nie będzie musiał martwić się o obsługę kadrową oraz księgową nowo zatrudnionych osób. Flota samochodowa oraz sprzęt teleinformatyczny, jaki zapewni Grupa NDG, również pozwolą na minimalne zaangażowanie ze strony firmy zlecającej projekt sprzedażowy. Jednolite, nowe samochody oraz wysokiej klasy laptopy, tablety i smartfony używane przez przedstawicieli pozwolą nie tylko komfortowo pracować, ale także pozytywnie wpłyną na wizerunek. Wartościowy, profesjonalny sprzęt używany przez przedstawiciela wpływa na postrzeganie go przez klientów i budowanie wizerunku profesjonalisty, któremu warto zaufać.

Partnerstwo z firmą outsourcingową

Współpraca z firmą outsourcingową powinna opierać się na wzajemnym zaufaniu – firma taka nie staje się naszym usługodawcą, lecz partnerem. Dzięki swojemu doświadczeniu oraz profesjonalizmowi powinna na bieżąco doradzać oraz wspierać zespół sprzedażowy swoich klientów. Firma zewnętrzna dba bowiem nie tylko o sprzedaż, ale przede wszystkim o wizerunek. Ten kształtowany jest przez lata, zniszczony może być natomiast w jednej chwili.

Potrzebny jest więc zaufany partner, którego przedstawiciele będą mogli jedynie poprawić poziom sprzedaży, pracując na niego swoim własnym, profesjonalnym wizerunkiem. Będą także dbać o dobre relacje z potencjalnymi, byłymi i obecnymi klientami.

Przedstawiciel handlowy to jedna z najbardziej reprezentacyjnych osób w firmie. To od niego zależy, jak firma będzie postrzegana przez przyszłych klientów i partnerów biznesowych. Przekazanie zadania zbudowania zespołu sprzedażowego profesjonalnej firmie outsourcingowej to sposób na optymalizację kosztów oraz pewność skuteczności. Przede wszystkim jednak to wybór pełnego profesjonalizmu, który pozytywnie wpłynie na utrzymanie i polepszenie wizerunku firmy wśród klientów.

The post Profesjonalizm od pierwszego spotkania first appeared on NDG.