Wystarczą 4 zasady:

⇒ Pokaż, że znasz firmę

Przed rozmową zapoznaj się z profilem działalności firmy. Sprawdź czym się zajmuje, kogo zatrudnia i jak prowadzi swoją firmę. Poznanie jej profilu pomoże Ci odpowiedzieć na wiele pytań i wykorzystać zdobytą wiedzę na spotkaniu.

⇒ Wskaż podobne wartości

Podkreśl łączące Cię z firmą wartości. Firmy chętniej zatrudniają osoby, które mają poglądy zbieżne z misją i wizją przedsiębiorstwa. Wykorzystaj swoje atuty takie jak dbałość o ekologię czy sportowe hobby.

⇒ Powołaj się na informacje z ogłoszenia o pracę

W rozmowie staraj się przywołać informacje zawarte w ogłoszeniu. Musisz wiedzieć o jaką pracę się starasz i co wchodzi w zakres jej obowiązków. Postaraj się wykorzystać benefity oferowane przez firmę, aby pokazać, że to stanowisko jest realizacją Twoich celów.

⇒ Zrób research osiągnięć i sukcesów firmy oraz nawiąż do tego w rozmowie

Zapoznaj się z osiągnięciami firmy, jej komunikacją w mediach. Jeśli znasz jej produkty czy spoty reklamowe, wykorzystaj to! To dobry temat do luźnej rozmowy, a dla pracodawcy cenna wskazówka.

Radząc sobie z tymi pytaniami, udowodnisz, że przygotowałeś się do tej rozmowy i zrobisz dobre wrażenie! Sukces murowany!

The post Dlaczego chce Pan/i u nas pracować? first appeared on NDG.

„Nie lubiłem swojego szefa”

Tego nigdy nie mów! Można nie lubić swojego szefa, ale nie można o tym mówić – u nowego potencjalnego szefa na pewno nie wzbudzisz tym sympatii.

„Nie przepadałem za panią Kasią z działu marketingu”

Po pierwsze, jeśli odchodzisz z pracy tylko dlatego, że kogoś nie lubiłeś, istnieje obawa, że i w nowym miejscu pracy nie wszystkich polubisz i długo tu nie zostaniesz. Po drugie, „nieprzepadanie” nie jest mocnym i uargumentowanym powodem. Uwaga: sytuacja się zmienia, jeśli istniały przyczyny niechęci.

 „Nie lubiłem wykonywać tego zadania”

Częstym powodem zmiany miejsca pracy jest niechęć do konkretnego typu zadań, np. rozmów telefonicznych. Zanim udzielisz takiej odpowiedzi, starając się o nowe stanowisko… upewnij się, że dana czynność nie widnieje na liście obowiązków.

„Nie lubiłem swojego stanowiska”

Jeszcze gorzej, jeśli nie lubiłeś wszystkich swoich zadań – czyli ogólnie rzecz biorąc swojego stanowiska. Nawet jeśli starasz się o pracę w zupełnie innym zawodzie, możesz sprawiać wrażenie pracownika bez pasji, który pracuje tylko dla zarobków.

„Właściwie nie było niczego takiego, czego nie lubiłem…”

Skoro wszystko lubiłeś w poprzedniej pracy, to… dlaczego ją zmieniasz? Taka odpowiedź zadowoli osobę przeprowadzającą rekrutację jedynie w przypadku, gdy zostałeś zwolniony, gdy utraciłeś stanowisko w wyniku restrukturyzacji czy upadku firmy.

Co więc mówić?

Podsumowując więc: pytanie o byłą pracę jest tylko z pozoru proste, w rzeczywistości może być pułapką. Rekruter może tak sprawdzać m.in. czy konflikty w miejscu pracy wpływają na jakość wykonywanych przez Ciebie obowiązków. Może badać czy w nowej firmie Ci się spodoba. Czy jesteś lojalnym typem pracownika.

Zastanów się dokładnie nad tym, co chcesz zaprezentować rekruterowi. Staraj się odpowiadać zawsze zgodnie z prawdą – często osoby przeprowadzające rekrutacje są tak w tym wyćwiczone, że czują każdą nutkę kłamu!

Czego więc można „bezpiecznie” nie lubić? Możesz wspomnieć o elementach kultury firmy, np. pomimo zakończenia dnia pracy wszyscy zostają chwilę dłużej, żeby okazać swoje zapracowanie, nikt nie chce wyjść przed wszystkimi. Możesz mówić o zadaniach, które przekraczały Twoje obowiązki, w tym też o nadmiarze zadań i regularnych nadgodzinach. Możesz też wspomnieć o niewygodnych sytuacjach personalnych, np. kiedy szef zatrudnia swoją córkę/żonę/kochankę i pojawia się konflikt.

Skorzystaj z naszych rad, odpowiadając na to trudne pytanie „Czego nie lubiłeś w poprzedniej firmie?” – dzięki nim uda Ci się uniknąć pułapki!

The post Trudne pytania rekrutacyjne. Czego można nie lubić w poprzedniej pracy? first appeared on NDG.

Czy mógłby Pan powiedzieć coś więcej o sobie?

Chociaż wydawałoby się, że jest to pytanie-furtka do mniej formalnej rozmowy… to jest to pułapka. Nigdy nie zaczynaj w tym miejscu opowiadać o swoich zainteresowaniach (chyba że są bezpośrednio związane z branżą lub stanowiskiem)!

Warto natomiast opowiedzieć o sobie to, co będzie Cię wyróżniać spośród tłumu kandydatów. Opisz swoją ścieżkę kariery, zaznaczając na niej najważniejsze sukcesy zawodowe. Nie zapomnij wspomnieć o nagrodach czy o udziale w międzynarodowych projektach.

Także rzadkie kwalifikacje i umiejętności (które mogą się przydać na danym stanowisku) to Twoje asy w rękawie!

Dlaczego chce Pan pracować w naszej firmie?

W ten właśnie sposób rekruterzy sprawdzają, czy kandydaci „odrobili zadanie domowe” i przeprowadzili porządny research na temat potencjalnego miejsca pracy. Dlatego też Twoja odpowiedź powinna być popisem wiedzy o firmie, do której chcesz zostać przyjęty.

Swoich wypowiedzi nie opieraj jedynie na informacjach ze strony internetowej. Postaraj się dotrzeć do pracowników, przeczytaj o uczestnictwie firmy w targach czy konferencjach, o działaniach prowadzonych na rzecz otoczenia. Warto także znać aktualnie prowadzone projekty, klientów.

Chcesz pracować w tej firmie? Pokaż, że ją znasz, zgadzasz się z prezentowanymi przez nią wartościami, chcesz rozwijać się w dokładnie tym samym kierunku.

Jakie są Pana mocne i słabe strony?

Kandydaci podczas odpowiedzi na to pytanie często znacznie koloryzują fakty, chcąc zdobyć uznanie w oczach potencjalnego pracodawcy. Przede wszystkim wyraźnie oddziel wypowiedzi na temat swoich zalet od tych dotyczących wad – warto zacząć od tych drugich, żeby pozostawić dobre wrażenie.

Jakie masz wady? Najlepiej takie, które przy odrobinie dobrej woli można przekuć w zalety. Przykładem może być to, że czasami jesteś zbyt ugodowy wobec współpracowników. Słowem-kluczem jest słowo „czasami”! Możesz także wskazać wady, z którymi walczysz lub już wygrałeś – warto opowiedzieć o sposobie, w jaki to robisz/łeś.

Nigdy nie używaj wytartych frazesów typu „pracoholizm” czy „perfekcjonizm”. Naprawdę, rekruterzy już dawno zauważyli, że te „wady” mają tylko nabijać kandydatom plusów. Poza tym zastanów się: czy naprawdę chciałbyś na miejscu szefa zatrudnić pracoholika (przecież to nałóg!) lub perfekcjonistę, który nie potrafi pogodzić się z porażką?

A jakie masz zalety? Posiadasz ich na pewno wiele, jednak wybierz te istotne dla rekrutera ze względu na charakter pracy w danej firmie lub na tym stanowisku. Podkreśl atuty, które przydadzą się w życiu zawodowym.

Lecz przede wszystkim przygotuj się na to pytanie – pokazując najważniejszą mocną stronę, czyli zaangażowanie i gotowość do sprawnego reagowania w każdej sytuacji.

The post Jak odpowiadać na pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej? first appeared on NDG.

Korki, awarie samochodów i zepsuty budzik

Wyobraź sobie, że czeka Cię randka życia. Wiesz, że osoba, z którą się umówiłeś, jest niezwykle atrakcyjna. Wszystko wskazuje na to, że znajomość ma szansę rozwinąć się w coś pięknego i trwałego… Ale niestety, jadąc na miejsce spotkania, złapałeś gumę.

Analogiczne uczucia wiążą się z umówioną rozmową kwalifikacyjną. Marzysz o stanowisku, na które kandydujesz. Chcesz pracować w tej firmie przez kolejne miesiące… kto wie, może zostaniesz tam na lata? Wszystko to może zostać skreślone przez zepsuty budzik.

Tak jak na pierwszą randkę, tak samo na spotkanie z potencjalnym pracodawcą nie można się spóźnić! Oczywiście zdarzają się nieprzewidziane okoliczności – jednak osoba, z którą jesteś umówiony, może już na Ciebie dłużej nie czekać…

Zadbaj o pierwsze wrażenie, czyli o właściwy wygląd

Kiedy umawiasz się do teatru, przychodzisz w garniturze. Jeśli randka ma odbyć się w parku lub kinie, wybierasz casualowy zestaw. A jeżeli spotykacie się na basenie, to masz na sobie kąpielówki. Niezależnie od miejsca, ubranie powinno być czyste i schludne, a włosy ułożone.

Na rozmowę kwalifikacyjną także dobieraj strój do okoliczności. Jeśli starasz się o pracę w banku, nie możesz pojawić się w dresie. I odwrotnie – chcąc pracować na siłowni, nie musisz ubierać białej koszuli i muchy.

Nie spłoń w ogniu pytań

Umówiłeś się z osobą, która bardzo Ci się spodobała, jednak na razie to tylko ocena powierzchowności. Czas poznać wnętrze! Zadajesz pytania, sam odpowiadasz na setki…

Skoro kandydujesz na to stanowisko, musiały Ci się spodobać warunki podane w ofercie. A skoro pracodawca lub rekruter zaprosili Cię na rozmowę, to muszą im odpowiadać Twoje kwalifikacje. Teraz – podobnie jak na randce – czas na wzajemne poznanie.

Będą padać liczne pytania, niektóre mogą być nieco niewygodne. Ale Ty także wykaż się inicjatywą i pytaj. W ten sposób pokażesz, że zależy Ci na danym stanowisku. Być może też dowiesz się czegoś… przez co wcale nie będziesz miał ochoty na drugą randkę – a w tym przypadku na pracę w tym miejscu.

Nie kłam, kochanie

Kiedy próbujemy wywrzeć na rozmówcy świetne wrażenie, zdarza nam się kłamać. I to niezależnie od sytuacji – czy to podczas pierwszej randki, czy też rozmowy kwalifikacyjnej. I tu, i tu kłamstwo może wyjść na wierzch szybciej niż myślisz. I w obu przypadkach może skończyć się tym… że kolejnego spotkania nie będzie.

Zarówno piękne kobiety oraz przystojni mężczyźni, jak i potencjalni pracodawcy oraz rekruterzy wolą szczerych kandydatów. Nie udawaj kogoś innego niż jesteś, nie przypisuj sobie zasług przyjaciół i współpracowników.

Zamiast tego przedstaw się z jak najlepszej strony zgodnie z prawdą – tylko w ten sposób świeża znajomość ma szansę przerodzić się w związek, a rozmowa kwalifikacyjna w stałe zatrudnienie!

The post Jak przygotować się do rozmowy z rekruterem? Tak jak… na randkę! first appeared on NDG.

Głównym celem rozmowy kwalifikacyjnej jest poznanie kandydata przez przyszłego pracodawcę. Długie rozmowy, szybkie zadania do wykonania i mnóstwo pytań, na które należy odpowiadać szczerze i profesjonalnie – wszyscy znamy taki przebieg rozmowy. Jednak czasem zdarza się, że podczas spotkania rekruter milczy. Długie chwile bez słów następują zwykle po wypowiedzi kandydata. Choć może wydawać się, że świadczą one o niekompetencji i nieprzygotowaniu rekrutera do rozmowy, prawda jest całkowicie inna. Osoba prowadząca spotkanie z kandydatem celowo wprowadza w harmonogram rozmowy przedłużające się momenty ciszy. Dlaczego?

Dyskomfort kandydata

Najczęściej rozmowa kwalifikacyjna jest stresującym przeżyciem dla kandydata. Aby jeszcze bardziej zbić z tropu przyszłego pracownika, rekruter może po prostu zamilknąć. Oczywiście nie nagle, ani też nie na początku rozmowy, lecz w trakcie jej trwania. Milczenie w towarzystwie obcej osoby jest bowiem bardziej stresujące niż konieczność prowadzenia z nią dialogu. W miarę wydłużania się czasu bez rozmowy dyskomfort ten rośnie, co zwiększa stres kandydata, natomiast rekruterowi pozwala na zbadanie zachowania przyszłego pracownika w stresującej sytuacji. Zabieg ten działa nie tylko na osoby nieśmiałe i potrafiące się łatwo zestresować, ale także na pewnych siebie kandydatów, którzy nigdy nie wiedzą co nastąpi po długiej chwili milczenia.

Prawda wyjdzie na jaw

Na rozmowie kwalifikacyjnej wszyscy pragną zaprezentować się jak najlepiej. Kandydat odpowiada więc na pytania w sposób, który pokaże go w najbardziej korzystnym świetle. Nie zawsze więc mówi całą prawdę, co bardzo często rzutuje na obraz sytuacji, o którą został zapytany. Dlatego często zdarza się, że rekruter po wysłuchaniu odpowiedzi nie zadaje od razu kolejnego pytania. Chwila ciszy pozwala bowiem wydobyć z kandydata większą ilość informacji. Oczekując na kolejne pytanie kontynuuje on swoją wypowiedź, mając wrażenie, że nie była ona wystarczająca. W ten sposób rekruter bez zbędnych pytań jest w stanie wyciągnąć całą prawdę, której kandydat mógł nie chcieć ujawnić rozpoczynając swoją wypowiedź.

Przerwanie ciszy

Co zrobić, gdy podczas naszej rozmowy rekruter stosuje metodę milczenia? Wystarczy… zacząć mówić. Nie należy jednak sztucznie kontynuować wypowiedzi, którą rozpoczęliśmy. Cały problem może rozwiązać zapytanie rekrutera o to, czy mamy coś jeszcze wyjaśnić. Pozwoli to na proste zamknięcie jednej wypowiedzi i płynne przejście do kolejnego pytania, a kandydat w oczach rekrutera stanie się osobą pewną siebie, która dobrze radzi sobie w nietypowych sytuacjach.

The post Milczenie rekrutera first appeared on NDG.

Przygotowanie merytoryczne

Metoda Assessment Center charakteryzuje się tym, że nigdy nie wiadomo czego się spodziewać. Każda sesja AC jest zupełnie inna, pojawiają się różne zadania i ćwiczenia – adekwatne do stanowiska, na które prowadzony jest nabór.

Częstym błędem wobec niespodziewanego jest… brak przygotowania. Kandydat nie wiedząc na co się przygotowywać, nie robi tego w ogóle. Jeszcze gorszą wersją braku przygotowania jest postawa nadmiernie spontaniczna, czyli „pójście na żywioł”.

Rada: Przede wszystkim przygotuj się na wyzwania – odpocznij, wyśpij się, zjedz odpowiednio wcześnie posiłek. Zaplanuj dojazd na miejsce AC, żeby się nie spóźnić i się nie spieszyć. Dowiedz się jak najwięcej o firmie, w której starasz się o posadę. To może się przydać! Wbrew pozorom bardzo wiele zadań podczas AC jest bezpośrednio związane z przedsiębiorstwem oraz z jego wartościami.

Warto również – zwłaszcza jeśli to Twoje pierwsze Assessment Center – dowiedzieć się więcej o samej tej metodzie rekrutacji i przygotować się na rodzaje zadań (testy, prezentacje, scenki sytuacyjne).

Pamiętaj też, żeby nie przesadzić w drugą stronę! Wyuczone i schematyczne zachowania na pewno wzbudzą podejrzliwość rekruterów.

„Chcę być kandydatem idealnym!”

Często kandydaci, którzy mieli już styczność z AC, w specyficzny sposób przygotowują się na kolejne tego typu spotkania – opracowując profil idealnego kandydata. Wiedzą, jakiego rodzaju zadania mogą pojawić się podczas sesji, więc zastanawiają się, jak najlepiej je wyeksponować konkretne cechy i zachowania.

Wszystko to jest bardzo dobrym pomysłem – o ile cechy idealnego kandydata pokrywają się z Twoimi. Zdarza się jednak, że kandydat, który jest na co dzień raczej wyciszony, udaje ekspresyjnego przywódcę.

Rada: Sesje AC prowadzą  doświadczeni rekruterzy, nierzadko posiadają też wiedzę psychologiczną. Twoje kłamstwa mogą być bardziej widoczne niż myślisz! Co więcej, podczas wielogodzinnej sesji (czasem AC trwa nawet kilka dni) bardzo łatwo jest stracić skupienie i zgubić się w labiryncie nieprawdy, a przez to wysyłać sprzeczne sygnały.

Dlatego nasza porada brzmi: nie udawaj kogoś, kim nie jesteś. W każdym pytaniu, zadaniu i ćwiczeniu pokazuj siebie, nie myśląc o wyniku rekrutacji. Przewrotnie może zadziałać to na Twoją korzyść, bo będziesz się mniej stresować.

Zachowanie wobec innych uczestników Assessment Center

Assessment Center jest bardzo złożoną metodą rekrutacji, każda sesja to różnorodne zadania – w tym także grupowe. Rekruterzy w ten sposób badają zachowania kandydatów w różnych sytuacjach, sprawdzają, czy posiadają oni pożądane przez pracodawcę cechy, czy potrafią pracować w zespole. Bardzo często ćwiczenia przybierają formę scenek czy odgrywania ról.

Rada: Staraj się zawsze zachowywać spokój i z kulturą odnosić się do osób rywalizujących z Tobą o stanowisko. Ważny jest umiar – zarówno zagłuszanie innych, jak i całkowite wycofanie się z wypowiedzi jest niewskazane.

Podczas AC trzeba kontrolować swoje zachowania wobec innych kandydatów nawet podczas przerw w ćwiczeniach oraz podczas zadań indywidualnych. Rekruterzy często obserwują potencjalnych pracowników cały czas!

The post Assessment Center – najczęstsze błędy first appeared on NDG.

Czy rekruterzy szukają pracowników w mediach społecznościowych?

W dzisiejszych czasach rekruterzy i specjaliści z działów HR sięgają po coraz nowocześniejsze narzędzia i kanały dotarcia, aby znaleźć jak najlepszych pracowników dla swoich klientów. Niejednokrotnie jednym z nich są właśnie media społecznościowe.

Najczęściej kandydatów poszukuje się na portalach związanych z życiem zawodowym:  LinkedIn, GoldenLine. W niektórych zawodach liczą się także te, w których prezentuje się efekty swojej pracy (np. w przypadku grafików witryny typu Behance).

Za pomocą tych kanałów rekruterzy potrafią dotrzeć do tzw. kandydatów pasywnych – czyli tych, którzy nie poszukują aktywnie pracy (nie wysyłają CV, nie przeglądają aktualnych ofert), ale są otwarci na zmianę firmy. Równocześnie docierają jedynie do tych osób, które spełniają ich wymagania, skracając czas i zwiększając efektywność całego procesu rekrutacyjnego.

Uważaj, co publikujesz – jeszcze przed zatrudnieniem!

Jednak działalność rekruterów w mediach społecznościowych ma także drugą stronę. Niekoniecznie muszą oni przecież w ten sposób szukać kandydatów, mogą prowadzić rekrutację tradycyjnymi kanałami: publikując ogłoszenie w wybranych miejscach i sprawdzając zgłaszające się osoby.

No i to sprawdzanie jest drugą stroną; chociaż wydaje Ci się, że Twoje profile w social media to Twoja prywatna przestrzeń i nic nikomu do tego – mylisz się! Dziś często już na etapie rekrutacji do firmy rekruterzy dokładnie prześwietlają działania w mediach społecznościowych potencjalnych pracowników.

I wyobraź sobie, że Twoje CV dało Ci przewagę nad innymi kandydatami, ale rekruter znalazł na Twoim profilu komentarz typu „czarny humor”. I nie, nie zrozumiał żartu – poczuł się urażony i od razu poczuł do Ciebie niechęć. Nawet jeśli zostaniesz zaproszony na rozmowę kwalifikacyjną (w końcu kwalifikacje masz odpowiednie!), to dużo trudniej będzie Ci przez nią przejść bez szwanku.

Podobnie w przypadku publikowania zdjęć z dzikich imprez na Instagramie… jednemu rekruterowi może się to spodobać, owszem. Drugi jednak uzna Cię za niepoważnego kandydata i nie zaproponuje Ci stanowiska marzeń.

Jaki profil jest „bezpieczny” podczas rekrutacji?

To oczywiście początek listy niebezpiecznych publikacji w social media, przez które możesz nie otrzymać pracy. Mamy złą wiadomość: tak naprawdę nie istnieje lista z odpowiednimi treściami. Profesjonalny rekruter nie odrzuci kandydata ze względu na np. orientację seksualną czy wyznanie. Być może jednak na podstawie Twoich zdjęć uzna Cię za osobę mało odpowiedzialną?

Najlepszym zabezpieczeniem jest przede wszystkim „zamknięcie” wszystkich profilów w prywatnych mediach społecznościowych. W ten sposób rekruter będzie mógł zobaczyć jedynie wybrane materiały, np. zdjęcie profilowe lub statusy publiczne.

Z drugiej strony warto też zadbać o bieżące aktualizowanie i pełne „otwarcie” swoich profili na portalach biznesowych – dzięki temu ułatwisz rekruterowi dotarcie do swojej osoby.

Już wiesz, jak przygotować swoje profile w mediach społecznościowych na czas rekrutacji. A jak z prowadzeniem social media już w czasie zatrudnienia? Sprawdź nasz ostatni artykuł blogowy: Social media a praca. Co publikować, żeby nie narazić się na gniew szefa?

The post Czy Facebook może przeszkodzić w zdobyciu wymarzonego stanowiska? first appeared on NDG.

Poprzednia część materiału z cyklu Dobre CV dostępna jest TUTAJ.

1.   Nie kłam!

W połączeniu ze wskazówkami z poprzedniej części cyklu, od razu ostrzegamy – NIGDY nie kłam w CV! W najlepszym wypadku kłamstwo nie wyjdzie na jaw, a Ty zdążysz w nowej pracy nadrobić zaległości. W najgorszym… albo wpadniesz już podczas rozmowy kwalifikacyjnej („spalając się” i tracąc szansę na pracę), albo w czasie wykonywania obowiązków zawodowych wykażesz się niekompetencją i brakiem posiadanych w CV umiejętności.

O kłamstwach i koloryzowaniu w CV i podczas rozmowy kwalifikacyjnej pisaliśmy już TUTAJ – sprawdź, dlaczego nie warto kłamać  w takich sytuacjach!

2.   Dać się zobaczyć? Czyli o zdjęciu w CV

Większość pracodawców wciąż oczekuje (nawet jeśli o tym nie piszą w ogłoszeniu), że curriculum vitae będzie zawierało zdjęcie potencjalnego pracownika. Mimo wszystko, wrażenie wizualne jest bardzo istotne, pomaga w zbudowaniu wyobrażenia o danej osobie.

Zdjęcie w CV jest tym istotniejsze, im większy kontakt z klientami będziesz mieć na danym stanowisku (np. przedstawiciel handlowy na co dzień spotyka się z kontrahentami, prawda?). I nie chodzi o to, czy pracownik jest przystojny, a pracownica ładna – chodzi o ogólne wrażenie i prezencję.

Dlatego też nie bój się dodawać zdjęcia do CV. Skoro inni kandydaci zaprezentują się na fotce, jej brak… może Cię zdyskwalifikować na starcie.

Rada: Zdjęcie na CV musi być aktualne. Kwestia ta dotyczy zwłaszcza kobiet, bo często zmieniają swój wygląd (np. farbują włosy – na zdjęciu blondynka, na rozmowie kwalifikacyjnej brunetka), ale i mężczyźni potrafią zaskoczyć (np. zarost – z CV na rekrutera zerka dojrzały brodacz w okularach, na spotkanie przychodzi chłopak w soczewkach, ogolony i wyglądający na 10 lat młodszego).

Druga sprawa to profesjonalność zdjęcia – nie musi ono być robione w białej koszuli w zakładzie fotograficznym, ale absolutnie nie może być wyciętą twarzą z fotki z wakacji! Zwróć również uwagę na to, żeby zdjęcie podczas wklejania w CV nie utraciło jakości, nie było rozmazane, rozpikselowane czy w jakikolwiek inny sposób niewyraźne.

3.   Wyraź zgodę!

Często pisząc CV zapomina się o jednej z podstawowych rzeczy – zgodzie na przetwarzanie danych osobowych w procesach rekrutacyjnych. Bez tego rekruter może wyrzucić Twoje dokumenty do kosza bez czytania!

Formułka:

„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 o ochronie danych osobowych, Dziennik Ustaw Nr 133 Poz. 883).”

Jeśli składasz CV osobiście, na samym końcu pod formułką koniecznie złóż własnoręczny podpis!

Chcesz wiedzieć więcej o dobrym CV? Zajrzyj do naszego kolejnego wpisu blogowego na ten temat:

Z cyklu: dobre CV. Wskazówki dotyczące przekazywania CV pracodawcy

The post Z cyklu: dobre CV. Kłamstwa, zdjęcia, dane osobowe first appeared on NDG.

1.     Najważniejszy problem – jak długie ma być CV?

Pewnie nie raz i nie dwa słyszałeś, że CV nie powinno przekraczać jednej strony. Ma to swoje uzasadnienie: jeśli rekruter ma do przeczytania setki aplikacji, nie będzie czytał po kilka stron od jednej osoby! Jest jednak druga strona medalu – chcesz się dobrze zaprezentować i przedstawić swoje zalety. Jak to połączyć?

Rada: Rzeczywiście, dużym ułatwieniem dla rekrutera jest ograniczenie się do jednej strony (ewentualnie dwóch, gdy wydrukuje się CV dwustronnie). Ta zasada nie sprawdza się jednak, gdy aplikujesz na mocno wyspecjalizowane stanowisko, a doświadczenie zawodowe jest BARDZO ważne. Wtedy warto pokusić się o nieco dłuższe curriculum vitae, w którym zawierasz krótkie opisy stanowisk w poprzednich miejscach pracy.

Drugim rozwiązaniem jest przesłanie nie tylko CV z krótkimi informacjami, ale także listu motywacyjnego (nawet gdy nie jest wymagany w ofercie pracy). Tutaj można dokładnie opisać swoje doświadczenie i wskazać, że nikt nie sprawdzi się tak jak Ty na stanowisku, na które aplikujesz.

2.     Pisać wszystko czy… może jednak nie?

Skoro już wiesz, jak długo pisać, musisz jeszcze wiedzieć CO pisać w CV. Częstym problemem jest fakt, że mamy bardzo dużo do przekazania rekruterowi i potencjalnemu pracodawcy. Wykształcenie, doświadczenie zawodowe, szkolenia, umiejętności… Chcesz napisać o wszystkim, by pokazać swoją elastyczność i wszechstronność.

Rada: Naprawdę nie warto pisać w CV WSZYSTKIEGO. Musisz nauczyć się selekcji informacji – co może być istotne dla Twojego potencjalnego przyszłego pracodawcy? Jakie umiejętności mogą się przydać na stanowisku, na które aplikujesz? Przykładowo, jeśli chcesz zostać przedstawicielem handlowym, naprawdę niewiele będzie znaczyło dla pracodawcy, że ukończyłeś kurs spawania.

Całe doświadczenie zawodowe jest Twoim zdaniem istotne? Najlepiej jest to sprawdzić, prosząc o krytyczne przeczytanie pierwszej wersji curriculum vitae komuś bliskiemu i życzliwemu.

3.     Nie mam o czym pisać w CV! Czyli problemy pierwszej pracy

Inaczej kwestia zawartości CV prezentuje się w przypadku osób, które dopiero wyruszają na podbój rynku pracy. Trudno jest wybierać najistotniejsze informacje, gdy… ich po prostu nie ma. Nie oznacza to jednak, że masz oddać pustą kartkę zamiast curriculum vitae!

Rada: Jeśli dopiero rozpoczynasz karierę i nie masz doświadczenia zawodowego, możesz w inny sposób zaimponować przyszłemu pracodawcy. W CV przedstaw informacje na temat prac dorywczych, tymczasowych, praktyk, stażów, wolontariatu. Wymień szkolenia i kursy, w których brałeś udział.

W ten sposób pokażesz, że pomimo braku doświadczenia zawodowego, jesteś dobrym wyborem – jesteś zaangażowany w projekty, które realizujesz, nie siedzisz z założonymi rękoma i nie czekasz aż praca sama zjawi się u Twojego progu.

Chcesz wiedzieć więcej o dobrym CV? Zajrzyj do naszego kolejnego wpisu blogowego na ten temat:
Z cyklu: dobre CV. Kłamstwa, zdjęcia, dane osobowe

The post Z cyklu: dobre CV. Jak długie ma być i co w nim zawrzeć? first appeared on NDG.

Objęcie wymarzonego stanowiska wymaga wielu poświęceń: lata edukacji, zdobywania doświadczenia zawodowego oraz kształtowanie kompetencji miękkich. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej i prezentacji własnej sylwetki przedstawiamy swoje zalety i osiągnięcia, zdecydowanie jednak nie warto kłamać!

Każde kłamstwo wypowiadane jest, aby poprawić swój wizerunek w oczach przyszłego pracodawcy. Każde jednak niesie ze sobą ryzyko – często powtarzane kłamstwa łatwo zweryfikować oraz narazić się na ośmieszenie. Doświadczony rekruter szybko odkryje prawdę, dlatego nie warto narażać własnej reputacji oraz tracić szansy na pracę marzeń.

Kłamstwo nr 1: „Po angielsku mówię od urodzenia, a komputer obsługuję z zamkniętymi oczami!”

Najczęściej spotykanym kłamstwem wśród kandydatów jest zawyżanie swoich kwalifikacji. Górują wśród nich bardzo dobra znajomość języka obcego czy programów biurowych. Choć w ogłoszeniach o pracę „znajomość języka angielskiego oraz bardzo dobra obsługa komputera” to niemal standard, okazuje się, że kwalifikacje te nie we wszystkich przypadkach są oczywiste.

Można je jednak łatwo sprawdzić. Wystarczy zagaić rozmowę w danym języku lub zadać mniej ogólne pytanie dotyczące działania konkretnego programu. Często bowiem potencjalni pracownicy wpisują w CV bardzo dobrą znajomość Pakietu Office – ci sami ludzie zapytani przez rekrutera nie potrafią odpowiedzieć na pytanie o to, jak tworzy się sumę w tabeli.

Kłamstwo nr 2: „Pracowałem w firmie X od 2003 do 2005 roku, czyli 3 lata”

Być może to nie kłamstwo – ale informacje mijające się z prawdą także nie są mile widziane podczas starania się o nową pracę. Niejasne dane często dotyczą okresu pracy w poprzedniej firmie, a okres podawany w latach może mocno zakrzywić obraz doświadczenia kandydata. Choć na pierwszy rzut oka przykładowe „zatrudnienie w latach: 2003-2005” wygląda na 3-letnie doświadczenie, może okazać się, że osoba zatrudniona była na stanowisku od grudnia 2003 do stycznia 2005. A to całkowicie zmienia postać rzeczy!

Dlatego też w dokumentach aplikacyjnych nie powinno się podawać okresu pracy w latach, ale w miesiącach, które pracownik spędził na danym stanowisku. Prośba rekrutera o uszczegółowienie tych danych podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinna wyjaśnić wszystkie wątpliwości, choć zawsze lepiej od razu podawać dokładne informacje w swoim CV.

Kłamstwo nr 3: „Z poprzedniej pracy odszedłem, bo…”

Po burzliwym rozstaniu z poprzednim pracodawcą możemy mieć chęć ukrycia prawdziwego powodu zmiany pracy. Na rozmowie kwalifikacyjnej warto jednak podać prawdziwą przyczynę zmiany stanowiska. Nie warto ukrywać tego, że zostaliśmy zwolnieni.

Przyszły pracodawca może to łatwo sprawdzić kontaktując się z poprzednio zatrudniającą nas firmą. Nawet, gdy zwolniono nas z naszej winy, np. poprzez zaniedbanie obowiązków, warto się do tego przyznać. Należy jednak podkreślić jaką nauczkę otrzymaliśmy z zaistniałej sytuacji i zaznaczyć, że dołożymy wszelkich starań aby nie powtórzyła się ona w przyszłości.

Kłamstwo nr 4: „Szybko się uczę, jestem pracowity i punktualny”

Podczas spotkania z rekruterem często możemy otrzymać pytanie o swoje mocne strony. Odpowiadając utartymi zwrotami o naszej punktualności, pracowitości i szybkim uczeniu się nowych rzeczy, nikogo już nie zaskoczymy.

Dodatkowo możemy się narazić na śmieszność, ponieważ rekruter w prosty sposób sprawdzi nasze faktyczne cechy. Wystarczy, aby podał nam do rozwiązania konkretny problem i prosił o postawienie się w roli pracownika firmy podczas jego rozwiązywania.

Kłamstwo nr 5: „Mam spore osiągnięcia, pracowałem przy ogromnym projekcie”

Choć nasze poprzednie stanowisko powinno zdradzać zakres obowiązków, pomiędzy firmami widać znaczące różnice pomiędzy ilością zadań wykonywanych przez osoby na tym samym stanowisku. W dokumentach aplikacyjnych warto więc podawać informacje o naszych osiągnięciach na konkretnym polu.

Warto jednak robić to z głową i nie przypisywać sobie zasług innych. Praca przy projekcie dla światowej marki brzmi dumnie – lecz podczas rozmowy z rekruterem wypadniemy kiepsko, jeśli wyjdzie na jaw, że nasza praca polegała jedynie na tygodniowym zastępstwie jednego z członków zespołu, który na stale przy tym projekcie pracował.

Kłamstwo nr 6: „Po pracy uprawiam wspinaczkę alpejską, lubię kino hiszpańskie”

Umiejętności i doświadczenie mówią o nas wiele, jednak nic tak nie da rekruterowi lepszego opisu kandydata niż jego zainteresowania i sposób spędzania czasu wolnego od pracy. Zawsze więc wyszukujemy naszych najbardziej oryginalnych zainteresowań lub nawet chwilowych pasji, aby pochwalić się nimi przed przyszłym pracodawcom.

Na tym polu też nie warto koloryzować: może okazać się, że pracodawca z entuzjazmem podzieli nasze zainteresowanie i będzie w nas widział bratnią duszę. Jednak jeśli on jest wieloletnim pasjonatem jazdy górskiej na rowerze, nasz pojedynczy wyjazd ze znajomymi na pobliskie wzniesienia… wypadnie blado.

Wnioski?

Dobrze pokazana prawda będzie o wiele lepiej odbierana przez rekrutera niż podkoloryzowane fakty i kłamstwa. Warto więc bazować na swoich realnych doświadczeniach i przeżyciach zamiast narażać się na spalenie swojego wizerunku już na samym starcie.

The post Najczęstsze kłamstwa podczas rozmów kwalifikacyjnych first appeared on NDG.